Ossędowski (Osędowski, Ossendowski) Stanisław h. Lis (zm. 1669), poeta, profesor prawa Akademii Krakowskiej, kanonik krakowski. Ur. w Dzierżawach w diec. gnieźnieńskiej, był synem Tomasza. W półr. zim. 1625 immatrykulował się w Uniw. Krak., w r. 1629 uzyskał bakalaureat, a w r. 1632 – magisterium sztuk wyzwolonych. Początkowo jako docent extraneus wykładał na Wydziale Filozoficznym (1633/4–1634/5), następnie powołany na profesora w Szkołach Nowodworskich uczył gramatyki (do r. 1637), w l. 1637–1638/9 poetyki, wreszcie w r. 1639 retoryki (w t. r. pełnił również obowiązki seniora Bursy Sisiniusa) i zasłynął jako autor okolicznościowych wierszy i jasełek oraz dialogów pasyjnych, które pod jego kierunkiem recytowała młodzież w teatrze szkolnym. M. in. w r. 1638 przygotował na scenę poemat poświęcony patronce szkół i filozofów św. Katarzynie Aleksandryjskiej, w t. r. z okazji ślubu Władysława IV i Cecylii Renaty uczniowie O-ego wystąpili z uroczyście śpiewanymi wierszami, drukowanymi pt. „Cithara Novodvorsciana in adventum Cracoviam Vladislai IV et Caeciliae Renatae” (Kr. 1638), nadto uświetnili recytacjami urodziny Adama Hieronima Sieniawskiego i promocję doktora filozofii Grzegorza Zdziewojskiego. W r. 1639 wydał panegiryk Philakai Zdziewoianae Domus, a w r. n. łacińską odą Feliks omen uczcił objęcie przez profesora teologii Zygmunta Gregorowica kanonii Św. Floriana w Krakowie.

Powołany 9 IX 1639 do Kolegium Mniejszego, wkrótce po przyjęciu święceń kapłańskich otrzymał altarię Św. Tomasza Kantuaryjskiego w katedrze krakowskiej i w l. 1640/1–1642 prowadził ponownie wykłady na Wydziale Filozoficznym. W tym czasie poświęcił się studiom prawniczym i na podstawie ogłoszonej 23 VI 1642 tezy Quaestio de Laesione ultra dimidium uzyskał stanowisko seniora Bursy Prawniczej, a 19 IV 1646 przeniósł się do Kolegium Jurystów, po przedstawieniu dysertacji inkorporacyjnej Quaestio de sponsalibus. Jednocześnie został obrany prepozytem domu (urząd ten pełnił następnie w l. 1651, 1654/5, 1658, 1661/2, 1664/5), a na Wydziale Prawa objął katedrę «novorum iurium». Jesienią 1649 (18 IX) wyjechał na dalsze studia do Włoch; wrócił wiosną r. n. z doktoratem teologii i obojga praw, oba uzyskane zapewne w rzymskiej Sapienzy. Protonotariusz apostolski, od r. 1652 kustosz kolegiaty Wszystkich Świętych w Krakowie, w dn. 15 XII 1653 otrzymał z prezenty Kolegium Prawniczego probostwo w Koniuszy. W cztery lata później, już jako profesor «ordinariorum iurium», przeprowadził nostryfikację doktoratu prawa w Uniw. Krak. po przedłożeniu w grudniu 1657 rozprawki Quaestio de Juramento Calumniae, którą dedykował sufraganowi krakowskiemu Mikołajowi Oborskiemu. Był kilkakrotnie obierany na dziekana Wydziału Prawa, m. in. w l. 1658, 1662, 1666/7, którego to Wydziału został w końcu seniorem. W dn. 5 III 1666 wszedł jako kanonik do kapituły katedralnej krakowskiej. Zmarł prawdopodobnie wiosną 1669 (po 5 III) w Krakowie.

Estreicher; Łętowski, Katalog bpów krak., III; Uruski; – Leniek, Książka pamiątkowa Gimn. Św. Anny, s. XCVII, 41, 42; Targosz K., Teatr Szkół Nowodworskich w Krakowie w XVII w., „Pam. Teatr.” R. 25: 1976 s. 24–5; Wicher W., X. Szymon Stanisław Makowski. Teolog moralista polski z XVII w., Kielce 1926; – Album stud. Univ. Crac., IV 98; Statuta nec non liber promotionum; – Arch. Kapit. w Kr.: Acta actorum Capit. Crac. z l. 1651–1671 s. 553; Arch. UJ: rkp. nr 19, 34, 35 s. 443, nr 36 s. 186–188, nr 37, 49, 64 s. 136, nr 111 s. 605, nr 208 s. 675, akta papierowe fascykuł 440 nr 10191, 10271, fascykuł 489 I nr 15092; B. Jag.: rkp. nr 220, 3047 II s. 296.

Wanda Baczkowska