Estko Stanisław Teodor Ludwik Marcin, ur. się w r. 1763 z ojca Piotra, stolnika smoleńskiego, i Anny z Kościuszków w Mereczowszczyźnie, gnieździe jej przodków. Jak bracia jego, zaczął od wojska, i w insurekcji 1794 bił się pod komendą Macieja Frankowskiego jako major strzelców w piątym regimencie szefostwa Pawła Grabowskiego. Zachował też do śmierci ten tytuł majora byłych wojsk polskich, chociaż nie wytrwał w zawodzie militarnym w warunkach z gruntu zmienionych. Ożenił się Teklą Osiecką w Hohołowie, w powiecie sokalskim, i dopiero za Ks. Warszawskiego występuje w życiu publicznym jako konsyliarz Departamentu Lubelskiego, a więc po kampanii 1809 r. W tym okresie (r. 1815) był członkiem czynnym, ale najniższego stopnia, loży wolnomularskiej Wolność Odzyskana.

Boniecki V; Mościcki H., Gen. Jasiński i powstanie Kościuszkowskie, W. 1917; Małachowski-Łempicki, Wykaz lóż; Z korespondencji Kościuszki urzędowej i prywatnej, Kórnik 1939; Skałkowski, O kokardę legionów, Lw. 1912.

Adam M. Skałkowski