Przedpełski Stefan Franciszek (1865–1930), inżynier technolog, wynalazca w przemyśle tekstylnym. Ur. 2 IX w Nowej Wsi (pow. Łęczyca), był synem Walentego, administratora rolnego, i Marii z Dębickich.
Po ukończeniu szkoły realnej w Łodzi, P. studiował w l. 1882–7 w Instytucie Technologicznym w Petersburgu i uzyskał tam dyplom inżyniera technologa. W l. 1887–91 odbył praktykę w przędzalniach bawełny Alfreda Biedermanna, Izraela K. Poznańskiego, Karola Scheiblera w Łodzi oraz w Zakładach Przemysłu Bawełnianego «Zawiercie», przechodząc wszystkie szczeble od robotnika przez majstra do inżyniera oddziałowego. W l. 1891–2 kierował przędzalnią bawełny firmy Bułykin w Iwano-Wozniesieńsku, a w l. 1892–4 analogiczną firmy «Heinzel i Kunitzer» w Widzewie pod Łodzią. W r. 1894 objął jako jeden z pierwszych Polaków w przemyśle bawełnianym stanowisko dyrektora przędzalni Sp. Akcyjnej «Ludwik Geyer» w Łodzi i pozostał na nim do śmierci. P. zmodernizował w zakładach Geyera przestarzałą przędzalnię odpadową, zaprojektował i wybudował najnowocześniejszą wówczas elektryczną przędzalnię średnioprzędną, zainicjował w tym przemyśle hydro- i termoregulacyjne urządzenia klimatyzacyjne. W przędzalnictwie bawełny wprowadził liczne ulepszenia i pomysły racjonalizatorskie, poza tym zasłużył się przez opatentowanie w r. 1926 wysokogatunkowych włosianek krawieckich, co całkowicie wyrugowało import, wreszcie opracował technologię tkanin technicznych jak tkaniny lotnicze, filtracyjne, dla produkcji opon samochodowych. Dla produkcji polskich tkanin technicznych założył P. w r. 1926 spółkę «Tkalnia w Środzie», której był głównym udziałowcem. Kładł duży nacisk na szkolenie polskich kadr przemysłu włókienniczego; przed pierwszą wojną światową był współzałożycielem Sekcji Technicznej w Łodzi, zaś po zakończeniu wojny łódzkiego oddziału Stowarzyszenia Technicznego. Zmarł 25 VIII 1930 w Łodzi i pochowany został na cmentarzu przy ul. Ogrodowej.
W małżeństwie z Romualdą z Włodzimierskich miał P. cztery córki: Stefanię (ur. 1893), żonę Karola Bajera, inżyniera, Irenę (ur. 1895), żonę B. Zaniewskiego, inżyniera, Julię (ur. 1897), żonę Józefa Rosiewicza, lekarza, Zofię (ur. 1903), zamężną za inżynierem K. Wannerem.
Księga pamiątkowa inżynierów, I 95; Pomykaj S., Miasto Środa w latach 1919–1934, Środa 1936 s. 43; – Przewodnik adresowy m. Łodzi, Ł. 1922 s. 96; – „Kur. Łódz.” 1930 nr 233, 261; – Materiały Red. PSB (życiorys pióra Karola Bajera).
Stanisław Marian Brzozowski