Dundr Václav (często w spolszczonym brzmieniu Dunder Wacław) (ur. 1817–zm. po 1878), urzędnik austriacki, publicysta, etnograf, tłumacz z polskiego i ruskiego. Ur. 11 VIII w Břistvi w Czechach, skończył studia w Pradze. W r. 1840 wstąpił do służby w lwowskiej Izbie obrachunkowej. Pracował w tym urzędzie długie lata we Lwowie i Krakowie. Przeniesiony następnie do dyrekcji domen i lasów w Bolechowie, zakończył karierę biurokratyczną w r. 1878 w randze naczelnika oddziału rachunkowego. Miejsce i data śmierci nie są znane. Na terenie Galicji zajmował się etnografią, w pierwszym rzędzie Rusinów, badał zwyczaje ludowe, zbierał pieśni i przysłowia, a z wynikami zaznajamiał swych rodaków w licznych artykułach zamieszczanych w pismach: Pražské Noviny, Koleda, Lumiř, Daliboř, Vesna i innych. Był współpracownikiem Rozmaitości, Ruchu Muzycznego i Przyjaciela Domowego. Przekładał wiele z polskiego na czeskie, w szczególności zaś utwory: J. Korzeniowskiego, W. Pola, L. Siemieńskiego, J. Szujskiego, W. Wóycickiego. J. Zachariasiewicza. Pierwszy w Czechach napisał rozprawę o Szewczence. Dobry znawca muzyki, rozpowszechniał w Galicji czterogłosowy śpiew męski.
Feigl L., Sto let českého života ve Lvově, cz. I, Lw. 1924, s. 34 n; Horák J., Tři češti spisovatelé w Haliči (Národopisný Věstník Českoslovanský, X), 1915; Bryk I., Materiały do istoriji ukraińsko-cześkych wzajemyn, Lw. 1923; Wisłocki Wł. T., Materiały do bibliografii polsko-czeskiej. Rkp. Ossolineum 6506/III; Slovnik Naučný Riegera, Pr. 1862, t. II, s. 354; W. Enc. Powsz. Il., W. 1896, t. XVII, s. 303; Estr. I, s. 425.
Władysław P. Wisłocki