INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Władysław Borzobohaty  

 
 
Biogram został opublikowany w 1936 r. w II tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Borzobohaty Władysław (1831–1886), lekarz, komisarz powstańczy, emigrant. Syn Konstantego i Julji z Tuhanowskich, urodził się w Rutce pod Nowogródkiem. Do gimnazjum uczęszczał w Mińsku gub., skąd wydalono go z »wilczym biletem« za udział w tajnem stowarzyszeniu uczniowskiem. Dopiero po wstąpieniu na tron Aleksandra II mógł kontynuować przerwane nauki i zapisał się na wydział lekarski Uniwersytetu Moskiewskiego. Kolegował tam i przyjaźnił się z Konradem Chmielewskim, Henrykiem Bukowskim, K. Dłuskim, J. Karłowiczem, T. Korzonem. Po ukończeniu medycyny osiadł w Nowogródku, gdzie był wziętym lekarzem i brał czynny udział w ruchu narodowym przed r. 1863. Z chwilą wybuchu powstania mianowany został najprzód cywilnym naczelnikiem Nowogródka, później komisarzem cywilnym powiatu nowogródzkiego. Zajmując to stanowisko, miał nieporozumienia z naczelnikiem powstańczym pow. nowogródz., smutnej pamięci Józefem Kaszycem. W lipcu 1863 r. w obawie przed aresztowaniem usunął się z Nowogródka i aż do r. 1865 ukrywał się w kraju. Skazany został zaocznym wyrokiem na śmierć. Dwaj młodsi jego bracia, Antoni i Józef, zesłani zostali na Syberję. W r. 1865 dostał się do Paryża, gdzie utrzymywał się wraz z rodziną, przybyłą z kraju, z praktyki lekarskiej. W czasie wojny 1870 r. był lekarzem w armji loarskiej. Za czasów komuny pełnił również służbę lekarską w szeregach powstańczych, za co omal nie został rozstrzelany przez wersalczyków. Skazany był na kilkomiesięczny pobyt na galerach. Wkrótce potem przeniósł się do Krakowa, skąd w r. 1874 powrócił na Litwę, zachęcany do tego przez szefa żandarmów hr. Szuwałowa, którego poznał, lecząc skutecznie w Paryżu wysokiego dygnitarza rosyjskiego, faworyta Aleksandra II, Butkowa. Po powrocie nie uniknął jednak więzienia w Wilnie od listopada 1874 do lipca 1875, poczem został zesłany do miejscowości Warnawin w gub. kostromskiej, gdzie przebywał do r. 1884. W r. 1870 żona jego, Szwajcarka, Fanny, z domu Strudel, uzyskała prawo powrotu do Rosji i zamieszkania z mężem w Warnawinie. Dopiero w r. 1884 otrzymał pozwolenie powrotu na Litwę, osiadł więc w miasteczku Lubieszowie w pow. pińskim, gdzie umarł w r. 1886.

 

Gieysztor, Pamiętniki, Wil. 1913; Korzon, Mój pamiętnik przedhistoryczny, Kr. 1912; Mickiewicz Wł., Pamiętniki, W. 1933; Mienicki R., Ziemia Nowogródzka, Wil. 1935; Akta Wil. Kom. śledcz. Arch. Państw. Wil.; Akta gen. gub. warsz. Arch. Akt Dawn. Warsz.

Janusz Iwaszkiewicz

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Ignacy Daszyński

1866-10-26 - 1936-10-31
marszałek sejmu II RP
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Wacław Stankiewicz

1866-04-23 - 1940-03-20
inżynier leśnik
 

Zygmunt Rościszewski

1847-03-19 - 1887-11-04
agrotechnik
 

Franciszek Mączyński

1874-09-21 - 1947-04-28
architekt
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.