INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Zofia Klarnerówna  

 
 
1900-05-25 - 1949-11-29
 
Biogram został opublikowany w latach 1966-1967 w XII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Klarnerówna Zofia (1900–1949), pedagog. Ur. 25 V w Warszawie, najstarsza z pięciorga dzieci Julii z Harabaszewskich i Alfonsa Klarnera, z wykształcenia matematyka, kierownika kolejowych kas emerytalnych. K. uczyła się w szkole J. Kowalczykówny w Warszawie, a następnie od r. 1915 w szkole Komitetu Polskiego Pomocy Ofiarom Wojny w Moskwie. Uzyskawszy tam w r. 1918 świadectwo dojrzałości, w r. n. powróciła do kraju i zaczęła studiować filologię polską na Uniw. Warsz. Na podstawie wysoko ocenionej pracy pt. Słowianofilstwo w literaturze polskiej lat 1800–1848 (Studia z zakresu historii literatury polskiej, W. 1926 IV), wykonanej pod kierunkiem prof. Józefa Ujejskiego, uzyskała w r. 1925 stopień doktora filozofii. W l. 1925–7 była nauczycielką języka polskiego w Szkole im. Mikołaja Reja oraz w Gimnazjum Żeńskim W. Posselt-Szachtmajerowej. Następnie (do 1944) K. uczyła w Pierwszej Miejskiej Szkole Rękodzielniczej Żeńskiej w Warszawie. Dzięki talentom pedagogicznym zyskiwała sobie młodzież i osiągała doskonałe wyniki w swej pracy. Należała do grupy nauczycielek, które udały się do Seminarium Nauczycielskiego w Chełmie Lubelskim, aby zapoznać się ze stosowanym tam systemem wychowania daltońskiego, a następnie wprowadzały ten system na terenie własnej szkoły. K. brała udział w pracach komisji programowej dla szkolnictwa zawodowego. Sama opracowała teksty: Ludzie i praca. Wypisy polskie na klasę pierwszą gimnazjów zawodowych działu szkolnictwa przemysłowego (Lw. 1937 i dalsze dwa wydania). Napisała także wiele recenzji wewnętrznych z książek i podręczników dla Min. Wyznań Rel. i Oświecenia Publ. Opiekowała się również kołem uczennic przy Sekcji Emigracyjnej stowarzyszenia «Służba Obywatelska», którego celem było utrzymanie łączności z dziećmi emigrantów polskich.

W okresie okupacji hitlerowskiej K. brała udział w tajnym nauczaniu, ucząc języka polskiego pod pokrywką korespondencji zawodowej czy praktycznych zajęć warsztatowych. W pierwszych latach wojny prowadziła też pogadanki z zakresu polskiej historii najnowszej i polskiej literatury na kursach zawodowych, zorganizowanych z inicjatywy «Społem» na terenie Pierwszej Miejskiej Szkoły Zawodowej Żeńskiej. W tym czasie opiekowała się przyjaciółmi pochodzenia żydowskiego. Wybuch powstania warszawskiego 1944 r. zastał ją na wsi, w miejscowości Kierz w pow. bełżyckim, gdzie jako nauczycielka wiejskiej szkoły powszechnej pozostała w r. szk. 1944/5. Od jesieni 1945 do 1949 r. uczyła w Państwowym Liceum Pedagogicznym w Gdańsku-Wrzeszczu oraz była dyrektorką Wyższego Kursu Nauczycielskiego. Część swego skromnego wynagrodzenia przeznaczała na pomoc dla niezamożnej młodzieży szkolnej, której udzielała bezpłatnych korepetycji. Była czynnym członkiem Tow. Literackiego im. A. Mickiewicza. Wydała w tym czasie podręcznik Język polski. Kurs klasy pierwszej gimnazjum. Nauka o języku (Gdynia 1945) oraz popularną biografię Eliza Orzeszkowa (W. 1946). W tym czasie opracowała też wiele recenzji wewnętrznych z książek i podręczników dla Min. Oświaty. K. uznawana jako jedna z najlepszych nauczycielek-polonistek na Wybrzeżu, posiadała tytuł «przodownicy pracy» (1947). Miała jednak we władzach szkolnych ludzi jej nieprzyjaznych, co znalazło swój wyraz w przeniesieniu jej w r. 1949 przymusowo z liceum pedagogicznego do ogólnokształcącego. Oderwanie od warsztatu pracy spowodowało załamanie psychiczne. Przewieziona z Gdańska do Warszawy, zmarła ok. 29 XI 1949 r. po zażyciu środków nasennych. Pochowana została na cmentarzu Powązkowskim. W rękopisie pozostały dwie popularne biografie: Józefa Ignacego Kraszewskiego i Narcyzy Żmichowskiej.

 

Słow. Pisarzy, II; – Księga pamiątkowa Gimnazjum Reja utrzymywanego przez Zbór Ewangelicko-Augsburski w Warszawie, Ł. 1927 s. 32, 39; Pierwsza Miejska Szkoła Rękodzielnicza Żeńska, W. 1929 s. 14; – K. Z., Rozświetlenia, „Tyg. Powsz.” R. 6: 1950 nr 25 s. 4; – Niesiołowska-Rothertowa Z., Z. K., „Pam. Liter.” R. 40: 1952 s. 431–3; Rothertowa Z., Z. K., „Tyg. Powsz.” R. 6: 1950 nr 25 s. 4; – Arch. Państw. w W.: Akta Gimnazjum im. Mikołaja Reja, Teka 2, Księga protokołów posiedzeń Wydziału Szkolnego, s. 373; Korespondencja K-ówny (w posiadaniu Z. Gryszkiewicza z Gdańska); – Informacje siostry K-y Stanisławy Czerwińskiej, brata Stefana Klarnera, Z. Gryszkiewicza, relacje: ustne i pisemne Jadwigi Bartosikówny z Warszawy, pisemne Mariana Antoniaka z Gdańska.

Stanisław Konarski

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Ksawery Dunikowski

1875-11-24 - 1964-01-26
rzeźbiarz
 

Anna Ciepielewska

1936-01-07 - 2006-05-20
aktorka teatralna
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Ignacy Juliusz Rosner

1865-01-01 - 1926-03-23
prawnik
 

Ludwik Konarzewski

1885-07-18 - 1954-09-29
malarz
 

Artur Franciszek Michał Oppman

1867-08-14 - 1931-11-04
poeta
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.