Gros Eugeniusz (1878–1947), malarz, pedagog i popularyzator. Ur. we Lwowie, jako syn malarza Karola i Ludmiły z Nawrockich, tamże ukończył szkołę średnią, po czym studiował na Wydziale Inżynierii Politechniki Lwowskiej oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Przez wiele lat uczył w gimnazjach, w szkole przemysłowej w Toruniu i Krakowie i na kursach dla nauczycieli szkół powszechnych i średnich. Był członkiem Konfraterni Artystów w Toruniu, a po drugiej wojnie światowej należał do organizatorów Oddziału Pomorskiego Związku Zawodowego Artystów Plastyków. Ceniony malarz i zdolny organizator, całą duszą zajął się toruńską Konfraternią Artystów, której był współzałożycielem, «podmajstrzym» i wieloletnim «majstrem». Do jego zasług należy urządzenie lokalu Konfraterni w podziemiach ratusza toruńskiego, gdzie od r. 1920 odbywały się co tydzień czwartki artystyczno-literackie z udziałem głośnych prelegentów z całej Polski. Obok tej działalności przejawiał O. aktywność w dziedzinie twórczości artystycznej, pedagogicznej oraz zyskał sobie uznanie jako nieprzeciętny popularyzator wiedzy. W „Tece Pomorskiej” ogłosił historię Konfraterni. W okresie przed drugą wojną światową pełnił obowiązki konserwatora zabytków w Toruniu, pisał wiele artykułów w sprawach sztuki do dzienników, wygłaszał radiowe pogadanki na temat malarstwa i historii sztuki, zorganizował wiele wystaw. Obrazy swe wystawiał w Krakowie, Lwowie i Toruniu. Martwą naturę, pt. Jabłka, zakupiło Muzeum Miejskie w Bydgoszczy. Okres okupacji (1939–45) spędził na terenie tzw. General-Gouvernement w warunkach, które nadszarpnęły jego zdrowie. Powróciwszy na Pomorze usiłował restytuować Konfraternię. Zmarł w Toruniu 14 X 1947 r. W r. 1948 zorganizowano pośmiertną wystawę jego prac.

Łoza, Czy wiesz, kto to jest?; – G. E., Z dziejów Konfraterni Artystów w Toruniu, „Teka Pomorska” 1937 nr 1 s. 14–22; – „Głos Pomorza” 1947 nr 275 s. 8, nr 278 s. 5, 1948 nr 52.

Mieczysław Dereżyński