Marquart (Margwart, Markwart) Józef od św. Salezego (1739–1797), pijar, nauczyciel matematyki. Ur. 21 IV w woj. brzeskolitewskim, diecezji łuckiej, w rodzinie szlacheckiej. Dn. 10 VIII 1754 wstąpił (równocześnie ze swym starszym bratem Tadeuszem od św. Antoniego) do pijarów. Nowicjat odbył w Nowodolsku (Lubieszowie), gdzie też w r. 1756 złożył trzyletnie śluby zakonne. Następnie, po ukończeniu studiów nauczycielskich, był profesorem w kolegiach litewskiej prowincji pijarskiej. W r. 1760 wydał w Wilnie, dedykowane Andrzejowi Ogińskiemu, Propositiones mathematicas ex algebra, na karcie tytułowej podpisał się jako słuchacz metafizyki i filozofii wileńskiego kolegium pijarskiego. Święcenia kapłańskie przyjął ok. r. 1762. Opracowując Naukę matematyczną w częściach arytmetyki i geometrii dla pożytku szkolnej młodzi uczącej się w szkołach Księży Scholarum Piarum zebraną (Wil. 1772 I–II), wprowadził do wykładu polską terminologię matematyczną, a publikację opatrzył słowniczkiem «terminów wyłożonych z łacińskiego na polski język». Większość jego terminologii, dziwacznie i twardo brzmiącej w języku polskim, pozostała wszakże tylko propozycją, jedynie parę terminów (płaszczyzna, trójkąt, wielościan) weszło na trwałe do polskiego słownictwa matematycznego. Zmarł M. w Dąbrowicy 9 VII 1797.
W opracowaniach błędnie łączony jest w jedną osobę z Joachimem.
Estreicher; Enc. Kośc.; Enc. Org.; Oracki, Słownik Warmii; – Bieliński, Uniw. Wil., II; Dianni J., Wachułka A., Tysiąc lat polskiej myśli matematycznej, W. 1963; Ludzie Oświecenia o języku i stylu, W. 1958 II (Z. Florczak, L. Pszczołowska); Pawlikowska Z., Z historii polskiej terminologii matematycznej (2), „Roczn. Pol. Tow. Mat.” S. 2: „Wiad. Mat.” Z. 8: 1965 s. 45, 46; – Arch. klaszt. Pijarów w Kr.: Catalogus Clericorum Regularium Sch. Piarum in Lithuana Provincia ab A. D. 1736 nr 17, kopia (odpis J. Buby); B. Publ. w Wil.: rkp. E XX 7/32 (Nauka matematyczna).
Elżbieta Aleksandrowska