Lenkiewicz (Leńkiewicz, Linkiewicz) Wiktor (1791–1813), poeta, kurier napoleoński. Ur. na Wołyniu w miasteczku Huszcza (vel Hoszcza). Był synem Stanisława Kostki i Agaty z Michałowskich, 1. v. Gałeckiej, właścicieli klucza huszczańskiego. Uczył się w szkołach pijarskich w Międzyrzeczu Koreckim i na Uniw. Wil. W czasie wojny 1812 r. przerwał studia i wstąpił do 3 p. (litewskiego) szwoleżerów młodej gwardii Napoleona. Po rozbiciu pułku pod Słonimiem (19/20 X 1812) zbiegł z niewoli i wrócił do Wilna, skąd minister H. B. Maret (ks. Bassano) wysłał go z raportami do Napoleona do Moskwy, a ten z kolei skierował go z nową misją kurierską do Neapolu. W drodze z Moskwy do Warszawy, w czasie ostrych mrozów zimy 1812 r., L., będąc przy tym wątłego zdrowia, rozchorował się ciężko i zmuszony był przerwać podróż. Po pięciu miesiącach chorowania w stolicy przewieziono go do rodziny na Wołyń, ale dalsze życie L-a było już tylko «powolnym konaniem» (T. Zaborowski). W poszukiwaniu ratunku zawieziono go jeszcze do Wiednia, a następnie do Włoch. W drodze powrotnej do kraju zmarł w Wiedniu, przeżywszy lat 22.
Jako poeta debiutował L. już w szkołach międzyrzeckich. Z twórczością poetycką nie rozstawał się też na wojnie i w czasie choroby, aż do ostatnich chwil swego życia. Pisał ody ku czci T. Czackiego i Cesarza Francuzów, bajki filozoficzne (oceniane wysoko), wiersze żartobliwe i moralne oraz wiersze z prozą, w których opisywał «wszystko, co go otaczało». Tylko drobna część tych utworów nie uległa zatraceniu, ogłoszona pośmiertnie na łamach „Pamiętnika Warszawskiego” (T. 5: 1816 s. 339–40), krzemienieckich „Ćwiczeń Naukowych” (Oddz. Literatury 1818 t. 2 s. 124–32) i „Tygodnika Wileńskiego” (1821 t. 2 nr 23 s. 241–50). Po latach przypomniała je antologia P. Hertza („Zbiór poetów polskich XIX w.”, W. 1959 ks. 1). Charakterystyczny dla wielu jego utworów jest ton żartobliwy i intelektualny dowcip, obecne nawet w Podróży z Wiednia do Włoch, pisanej dla przyjaciół tuż przed śmiercią (wierszem i prozą, na wzór listów manipejskich I. Krasickiego).
Nowy Korbut (Oświecenie), V; Enc. Org.; Janowski, Słownik bio-bibliogr. Uniw. Wil.; – Zaborowski T., Wiadomość o W. L-u, „Ćwiczenia Nauk.” Oddz. Literatury 1818 t. 2 s. 120–3 (przedruk w: Pisma zebrane, Oprac. M. Danilewiczowa, W. 1936); – Błędowska H. z Działyńskich, Pamiątka przeszłości. Wspomnienia z l. 1794–1832, Oprac. K. Kostenicz, Z. Makowiecka, W. 1960, Bibl. Pamiętników Pol. i Obcych; Kozieradzki A., Wspomnienia z lat szkolnych, Oprac. S. Kawyn, Wr. 1962; – B. Uniw. Lwow.: rkp. 1468/III (odpisy bajek).
Elżbieta Aleksandrowska