INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Aleksander Romanowicz     
Biogram został opublikowany w latach 1988-1989 r. w XXXI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Romanowicz Aleksander (1871–1933), generał major armii rosyjskiej i generał podporucznik WP. Ur. 1 IV w majątku Olekszyszki w pow. lidzkim, był synem Romualda, kapitana artylerii wojsk rosyjskich, i Emilii z Jakubowskich, starszym bratem Jakuba (zob.).

R. wstąpił do korpusu kadetów w Połocku, gdzie ukończył 7 klas i zdał maturę. Od 1 X 1890 do 4 VIII 1892 był junkrem w Mikołajewskiej Kawaleryjskiej Szkole w Petersburgu. Następnie służył kolejno: do 6 XII 1896 jako kornet w Gwardii Dragonów, potem do 6 XII 1900 w stopniu porucznika, a do 6 XII 1909 – sztabsrotmistrza. W tym czasie pełnił również funkcję dowódcy Szkoły Podoficerów pułku Gwardii Dragonów. Dn. 6 XII 1909 został rotmistrzem i dowódcą szwadronu tegoż pułku. W dn. 6 XII 1913 awansował na pułkownika i wraz z pułkiem przebywał na froncie po wybuchu pierwszej wojny światowej.

Z kolei R. został dowódcą 12 kawaleryjskiego p. granicznego (28 V 1915 – 27 V 1917). Dn. 16 IX 1916 uległ zatruciu gazami duszącymi w walkach koło wsi Zalesie w gub. mińskiej. Czasowo pełnił obowiązki generała kwatermistrza sztabu II Armii (12 III – 5 IV 1917). Następnie był dowódcą kwaleryjskiej brygady granicznej (27 V – 10 IX 1917). W dn. 11 VIII 1917 awansował na generała majora. Od 10 IX t.r. do 1 III 1918 dowodził Dywizją Finlandzką. Potem, w związku z sytuacją po rewolucji październikowej, miał przerwę w służbie wojskowej, przebywając najpierw w Peterhofie (1 III – 2 VIII 1918), a następnie w miejscowości Girki w pow. lidzkim (11 VIII 1918 – 4 I 1920).

W dn. 4 I 1920 R. wstąpił do WP i za poparciem Centralnego Komitetu Związku Tatarów Polski, Litwy, Białorusi i Ukrainy, jako muzułmanin i Polak tatarskiego pochodzenia, został mianowany w dn. 3 II t.r. dowódcą Pułku Tatarskiego Ułanów im. pułkownika Mustafy Achmatowicza, przebywającego przy IX Dyw. Piechoty płk. Władysława Sikorskiego na Polesiu. W dn. 22 IV 1920 objął dowództwo 7 Brygady Kawalerii (składającej się z 17 p. ułanów, 1 p. szwoleżerów, pułku tatarskiego ułanów i dywizjonu artylerii konnej), wchodzącej w skład grupy operacyjnej płk. Józefa Rybaka i sprawował je w czasie ofensywy na Kijów. Wraz z brygadą brał udział w walkach o Kijów, a później dozorował Dniepr na północnym skrzydle 3 armii od przedmościa kijowskiego aż do ujścia Prypeci. W czasie odwrotu brygada doznała porażki w dn. 14 VI t.r. pod Korostyszewem. Dn. 19 VI t.r. dowództwo nad brygadą przejął gen. Stefan Suszyński, a R. otrzymał polecenie uzupełnienia pułku tatarskiego końmi oraz przeprowadzenia jego koncentracji w Płocku, dokąd przybył 20 VII t.r. Na skutek rozformowania Pułku Tatarskiego R. przeszedł do dyspozycji Oddz. V Min. Spraw Wojskowych, a 31 VIII t.r. przydzielono go do Centralnej Stacji Zbornej Oficerów w Warszawie. Z dn. 1 IV 1921 został przeniesiony w stan spoczynku.

W r. 1930 R. został wybrany na prezesa zarządu Muzułmańskiej Gminy Wyznaniowej w Wilnie. W marcu 1932 wybrano go również na prezesa kasy zapomogowej przy tejże gminie. Od r. 1932 był członkiem komisji rewizyjnej wileńskiego oddziału Związku Kulturalno-Oświatowego Tatarów RP. Był także członkiem Związku Oficerów w stanie spoczynku Rzeczypospolitej Polskiej. Zmarł 14 XI 1933 w Wilnie i został pochowany w grobach rodzinnych w Niekraszuńcach w pow. lidzkim.

R. był żonaty z Joanną z Bazarewskich, z którą miał syna Stefana, sędziego, i córki: Zofię, absolwentkę Uniw. Wil., Marię i Helenę.

 

Kryska-Karski – Żurakowski, Generałowie; Dziadulewicz S., Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wil. 1929 s. 271–2; Dziennik Personalny Min. Spraw Wojsk. 1920 nr 5 poz. 126, 1921 nr 8 poz. 228; Rocznik oficerski, W. 1923, 1924, 1928; – Bajraszewski El Muemninin, Udział Tatarów polskich w walce o niepodległość w okresie lat 1919–1921, „Niepodległość” (Londyn) 1951 t. 3 s. 119–21; Borawski P., Lubiński A., Tatarzy polscy, dzieje, obrzędy, legendy, tradycje, W. 1986 s. 151; Jedigar V., Zarys historii wojennej tatarskiego pułku imienia pułkownika Mustafy Achmatowicza, W. 1933 s. 9, 17, 21; – Karcz J., Kryński W., Zarys historii wojennej 1-go pułku szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, W. 1931 s. 23, 31; Kutrzeba T., Wyprawa kijowska 1920 roku, W. 1937; – „Roczn. Tatarski” T. 1: 1932 (fot.), T. 2: 1935; „Słowo” 1933 nr 313 s. 3; – CAW: Akta personalne 6004.

Henryk Korczyk

 

 
 

Chmura tagów

TAGI

Za pomocą tagów oznaczamy powiązania tematyczne postaci. Pozwalają one eksplorować serwis wg wybranych przez redakcję najważniejszych tematów dla danej postaci.

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Jerzy Lipman

1922-04-10 - 1983-11-11
operator kamery
 

Kazimierz Nowak

1897-01-11 - 1937-10-13
dziennikarz
 

Janusz Kłosiński

1920-11-19 - 2017-11-08
aktor filmowy
 

Adolf Ludwik Szyszko-Bohusz

1883-09-01 - 1948-10-01
architekt
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Henryk Marconi

1842-06-27 - 1920-11-22
przemysłowiec
 
 

Józef Mamica

1878-08-13 - 1940-08-03
działacz narodowy
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.