Denhoff Bogusław Ernest, h. własnego († 1734), generał artylerii litewskiej. Urodził się w drugiej poł. XVII w. jako syn Fryderyka Gerharda i Anny Marii ab Höckingen. W l. 1699–1706 był dowódcą regimentu gwardii pieszej kor., od r. 1705 w stopniu generał-lejtnanta. Nominację na generała artylerii lit. otrzymał 24 VI 1710. Równocześnie był dowódcą regimentu piechoty lit., w r. 1711, a prawdopodobnie wcześniej, także regimentu dragonii. Prawdopodobnie z r. 1712 pochodzi jego memoriał o potrzebach artylerii, w którym m. i. znajduje się wzmianka, że jedyny na Litwie cekauz wileński jest zrujnowany, a skąd inąd wiadomo, że był on również ogołocony z armat i wszelkiej amunicji; ponadto dołączył w nim generał prośbę, aby mu oddano regiment dragoński, który nie wiadomo dlaczego został zwinięty. Z luźnych i skąpych wzmianek z okresu jego dowództwa wnosić można, że stan artylerii w owym czasie nie był dobry. Na jej utrzymanie w roku 1710 przeznaczono 180.576 zł; w r. 1716 regiment artylerii liczył 400 ludzi, ale w konstytucji sejmowej z r. 1717 znajdujemy już tylko freikompanię o 150 porcjach. W tych niepomyślnych warunkach można dopatrywać się powodów rezygnacji generała, która nastąpiła w r. 1725. W r. 1730 otrzymał order orła białego. Zmarł w marcu 1734. Ożeniony w r. 1703 z Marianną Bielińską, córką Franciszka Ludwika marszałka w. kor., rozwiódł się w r. 1719; męskiego potomstwa nie zostawił.

Boniecki; Niesiecki; Uruski; Żychliński; Wolff J., Senatorowie i dygnitarze; Vol. leg.: B. Czart. rkp. 2654 i 2656.

Antoni Hniłko