Cenar Edmund (1856–1913), wychowawca fizyczny, ur. 31 VIII w Hermansztadzie (dziś Sibin, Siedmiogród), po 4 klasach szkoły realnej we Lwowie złożył maturę seminarialną i od r. 1880 do końca życia pracował tamże w zawodzie nauczycielskim, od r. 1902 jako instruktor wychowania fizycznego miejskich szkół powszechnych. Zaciągnąwszy się jeszcze ze szkoły średniej w szeregi sokole, pozostał zawsze wiernym tej organizacji i położył wielkie dla niej zasługi. Nadto, zdobywszy własną pracą w kraju i podróżami za granicę niezwykłą na owe czasy wiedzę i doświadczenie w zakresie wychowania fizycznego, stał się jedną z uznanych przez szerokie koła powag tej dziedziny. Bardzo płodny jako pisarz, zasilał swymi artykułami czasopisma specjalne a przede wszystkim »Przewodnik gimnastyczny« i redagowany przez siebie »Dodatek fachowy« do tego miesięcznika. Poza tym wydał kilka pomniejszych podręczników i dwa zasadnicze: Gry i zabawy ruchowe różnych narodów (Lw. 1900, 2. wyd. 1906) i Gimnastyka szkolna i gry (tamże 1906, 2. wyd. pośm. 1923). C. walnie się przyczynił do wywalczenia dla zabaw i gier ruchowych na wolnym powietrzu należnego im miejsca w wychowaniu fizycznym szkół i stowarzyszeń polskich. Zapoczątkował też nawrót do starych gier polskich i niektóre z nich odtworzył z tradycji żywej, tak że późniejsi autorzy tego działu stale się nań powołują. W walce o systemy gimnastyczne, jaka rozwinęła się na przełomie stuleci, C. oświadczył się za systemem mieszanym z elementów niemieckich i szwedzkich. Przeprowadzona więc wkrótce później radykalna reforma była już dziełem sił młodszych. Zmarł 6 X 1913 we Lwowie.

Edmund Cenar (z podobizną), »Przew. Gimnast.« 1913; J. K., Edmund Cenar, »Szkoła« 1913.

Eugeniusz Piasecki