INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Edward Aleksander Stolarski  

 
 
Biogram został opublikowany w latach 2006-2007 w XLIV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.


 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Stolarski Edward Aleksander (1928–1999), inżynier łączności, elektronik, profesor w Instytucie Technologii Elektronowej w Warszawie.

Ur. 8 VI w Warszawie, był synem Aleksandra Józefa (1886–1957), podpułkownika WP, i Wandy z Krusiewiczów (1907–1978).

Podczas okupacji niemieckiej ukończył S. dwie klasy Państw. Szkoły Ślusarsko-Mechanicznej w Warszawie. W sierpniu 1944, podczas powstania warszawskiego, został przez Niemców uwięziony i był przetrzymywany w obozach koncentracyjnych kolejno w Stutthofie, Neuengamme i Ravensbrück. Po uwolnieniu, w maju 1945, wrócił do Warszawy i uczył się w Państw. Gimnazjum Telekomunikacyjnym (do r. 1947), następnie w Państw. Liceum Telekomunikacyjnym (do r. 1950). Od r. 1951 studiował na Wydz. Łączności Politechn. Warsz. Już podczas studiów pracował od r. 1953 nad półprzewodnikami w zorganizowanej przez Janusza Groszkowskiego grupie w Zakł. Elektroniki Inst. Podstawowych Problemów Techniki PAN. Wykonał wtedy swe pierwsze prace dotyczące metodyki pomiarowej parametrów elektrycznych diod i tranzystorów. W r. 1954 uzyskał na Politechn. Warsz. dyplom inżyniera łączności, a po specjalizacji z urządzeń radiotechnicznych – magisterium w r. 1956. Po studiach kontynuował pracę w Zakł. Elektroniki PAN jako asystent i starszy asystent. Opublikował wtedy prace dotyczące pomiarów i zastosowania tranzystorów, m.in. Podstawy techniki tranzystorowej (W. 1957, wspólnie z Witoldem Rosińskim i Jerzym Pułtorakiem) oraz czterokrotnie wznawiane i rozszerzane Miernictwo tranzystorowe (W. 1961, 1964, 1972, 1984) wyd. z r. 1972 zostało przełożone na jęz. rosyjski, Moskva 1976). Wspólnie z Ignacym Dubasem i Jerzym Szerszeniem ogłosił popularyzatorskie opracowanie pt. Podręczna encyklopedia teleelektryki. Elektronika i podstawowe układy elektroniczne (W. 1964). W r. 1966 został adiunktem i przeszedł wraz z całym Zakładem do nowo powstałego Inst. Technologii Elektronowej (ITE) PAN, gdzie objął kierownictwo Pracowni Fluktuacji w Półprzewodnikach w Zakł. Elektroniki Półprzewodników. T.r. założył i był pierwszym przewodniczącym (do r. 1971) Międzyzakładowego Klubu Wynalazczości przy PAN. Dn. 28 III 1968 doktoryzował się w Inst. Podstawowych Problemów Techniki PAN na podstawie napisanej pod kierunkiem Rosińskiego rozprawy Półprzewodnikowe modulatory mechaniczne (W. 1970). W r. 1970 ITE został przeniesiony z PAN do utworzonego t.r. Naukowo-Produkcyjnego Centrum Półprzewodników w Warszawie; objął wtedy w ITE kierownictwo Pionu Ogólnego oraz Pracowni Metod Bezkontaktowych w Zakł. Miernictwa Mikrostruktur Półprzewodnikowych, a także został sekretarzem Rady Naukowej. Od r. 1971 był sekretarzem naukowym rady programowej wydawanego przez ITE czasopisma „Elektron Technology”. W r. 1972 powołano go na stanowisko docenta. W r.n. objął redakcję polsko-angielskojęzycznej serii wydawniczej „Działalność Naukowa ITE”. Prowadził w l. 1975–83 wykłady z miernictwa materiałów i przyrządów półprzewodnikowych na Wydz. Elektroniki Politechn. Warsz. Tytuł profesora nadzwycz. otrzymał w r. 1978.

Działalność naukowo-badawcza S-ego obejmowała kilka grup tematycznych: miernictwo materiałów półprzewodnikowych, zjawisko piezoelektryczne w złączach tranzystorowych i jego wykorzystanie, właściwości elektrycznych diod, tranzystorów i układów scalonych, szumy elementów półprzewodnikowych oraz czujniki półprzewodnikowe. Wiele badań zakończyło się wdrożeniami do produkcji metod pomiarowych przyrządów półprzewodnikowych i technicznymi opracowaniami urządzeń pomiarowych, m.in. charakterografów oraz urządzeń do ostrzowych i bezkontaktowych badań materiałów. S. był autorem i współautorem 41 patentów na rozwiązania techniczne związane z tymi badaniami. Został wyróżniany nagrodami, m.in. ministra przemysłu maszynowego (1977), ministra hutnictwa i przemysłu maszynowego (1982) oraz ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki (1984). W strukturze Naukowo-Produkcyjnego Centrum Półprzewodników był również dyrektorem Przemysłowego Inst. Elektroniki (1983–5). W l. 1984–90 był członkiem Komitetu Nagród Państwowych i sekretarzem jego Sekcji Elektroniki, Elektrotechniki i Telekomunikacji. W czasopismach technicznych oraz materiałach konferencji krajowych i zagranicznych opublikował ogółem ok. 120 prac. Był też autorem i współautorem kilkunastu książek, m.in. Miernictwo elementów półprzewodnikowych i układów scalonych (W. 1984, z Krzysztofem Badźmirowskim, Jerzym Kołodziejskim i Ludwikiem Spiralskim), Pomiary przyrządów półprzewodnikowych (W. 1990, z Kołodziejskim i Spiralskim), Pamięci półprzewodnikowe (W. 1993, z Jerzym M. Zającem) i Elektryczne pomiary struktur układów scalonych (W. 1993, z Bogumiłem Owczarkiem). W ITE był promotorem sześciu prac doktorskich i kilkudziesięciu prac dyplomowych.

S. działał jako ekspert w wielu organizacjach. Należał do Stow. Elektryków Polskich (od r. 1978), w którym był założycielem i zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Elektronizacja. Podzespoły i Zastosowania Elektroniki” (od r. 1980) oraz rzeczoznawcą w zakresie techniki pomiarowej i elektroniki (od r. 1982), a także przewodniczącym Stałej Komisji FENTO (Further Education National Training Organisation) ds. Mikroelektroniki przy NOT (1983–8). Był głównym założycielem i został pierwszym prezesem powstałego w r. 1992 Polskiego Tow. Techniki Sensorowej. Był członkiem Normalizacyjnej Komisji Problemowej nr 66 w Polskim Komitecie Normalizacyjnym (od r. 1994) oraz Komisji Czujników i Przetworników Pomiarowych Komitetu Metrologii i Aparatury Pomiarowej PAN (od r. 1995). W r. 1996 został redaktorem naczelnym angielskojęzycznego kwartalnika „MST News Poland”. Prowadził też działalność pozanaukową jako członek ZNP, ZBoWiD, potem Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych, a także Stow. Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę. Zmarł nagle 18 III 1999 w Warszawie, został pochowany 26 III na cmentarzu Powązkowskim. Był odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1973), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1983), Krzyżem Oświęcimskim (1988), a także Medalem im. Mieczysława Pożaryskiego, Medalem im. Janusza Groszkowskiego oraz złotymi odznakami honorowymi ZNP, NOT i Stow. Elektryków Polskich.

W małżeństwie zawartym 22 X 1955 z Ireną Krystyną z Kożuchowskich (ur. 1934), ekonomistką, miał S. syna Rafała (ur. 1960), historyka i wydawcę.

 

Katalog rozpraw doktorskich i habilitacyjnych 1968, W.–P. 1969 s. 452; Sylwetki metrologów polskich. Profesorowie, docenci, doktorzy habilitowani, W.–Gd. 2002 (fot.); Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, W. 2002 IV (fot.); – Działalność naukowa Instytutu Technologii Elektronowej Polskiej Akademii Nauk w latach 1966–1968, Oprac. Z. Kaczkowski, W. 1971 (częściowa bibliogr.); toż w r. 1969, W. 1972 (częściowa bibliogr.); Działalność naukowa Instytutu Technologii Elektronowej w latach 1970–1973, W. 1976 s. 9, 15, 17, 47, 65–7 (częściowa bibliogr.), s. 191, 195, 197, 201; Stolarski E., Polskie Towarzystwo Techniki Sensorowej ma już 5 lat, „Elektronizacja. Podzespoły i Zastosowania Elektroniki” 1997 nr 6 s. 18–19; – „Elektronizacja. Podzespoły i Zastosowania Elektroniki” 1998 nr 7 s. 18 (fot.), nr 12 s. 23; – Nekrologi i wspomnienia pośmiertne z r. 1999: „Dzien. Zachodni” nr 77, „Elektronizacja. Podzespoły i Zastosowania Elektroniki” nr 5 s. 11 (J. Grzybowski, fot.), „Gaz. Wyborcza” dod. „Gaz. Stoł.” nr 69, „Gwarek” nr 13, „Na Temat. Pismo Politechn. Koszalińskiej” nr 2 s. 16 (M. Białko i in., fot.), „Przekrój” nr 15, „Rzeczpospolita” nr 69, 70, 72, „Życie” nr 69, 72, „Życie Warszawy” nr 69–71; – Arch. ITE w W.: Teczka personalna S-ego; – Informacje żony S-ego, Ireny, oraz syna, Rafała z W.

                                                                                                                                                                                                                               Jerzy F. Kołodziejski

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.