Starzyński Eustachy h. Doliwa (1810–1892), uczestnik powstania listopadowego, emigrant we Francji.
Ur. w Lublinie, wg Mariana Tyrowicza w Łowiczu, był synem Dominika (1787–1846) i Teresy ze Ścibor-Marchockich (zm. 12 II 1846), bratem Tytusa Wincentego (ur. 1814), rotmistrza huzarów achtyrskich armii rosyjskiej, właściciela Paniowic (pow. borszczowski) i Ostrowczan (pow. kamieniecki), Edwarda (ur. po 1820), właściciela Bujwołowców (pow. proskurowski), Włodzimierza, Wincentego, Żerosława i Antoniny, zamężnej za Teodorem Kęszyckim, oficerem wojsk saskich, właścicielem od r. 1830 Dźwinogrodu (pow. borszczowski).
S. wraz z bratem Żerosławem uczył się w Liceum Krzemienieckim. Służył w p. strzelców konnych gwardii Król. Pol. W czasie powstania listopadowego, w trakcie wyprawy na Wołyń (kwiecień 1831), był adiutantem gen. Józefa Dwernickiego. Po przejściu Dwernickiego do Galicji i złożeniu broni, został przez niego 18 VII t.r. odznaczony Złotym Krzyżem Virtuti Militari. Następnie wrócił do Król. Pol. i w stopniu porucznika zaciągnął się do Legii Nadwiślańskiej. Po upadku powstania, we wrześniu t.r., schronił się w Galicji, skąd przez Anglię udał się do Francji; jego dobra na Podolu zostały skonfiskowane.
Na emigracji osiadł S. początkowo w zakładzie wychodźczym w Bourges, skąd 1 VII 1832 wyjechał do Paryża. Dn. 25 II 1836 podpisał tamże Akt Konfederacji Narodu Polskiego. Dn. 18 VIII 1838 był jednym z założycieli gminy Val-de-Grâce Zjednoczenia Emigracji Polskiej w Paryżu i w l. 1838–9 jej skarbnikiem. Oskarżony przez część członków Zjednoczenia o sprzeniewierzenie pieniędzy składkowych, został odwołany z tej funkcji. W wyniku nieporozumień z sekretarzem gminy Józefem Alfonsem Potrykowskim 19 XII 1839 opuścił gminę. Przeniósł się do Besançon, gdzie 29 VII 1847 wstąpił do Tow. Demokratycznego Polskiego. Prawdopodobnie w l. sześćdziesiątych XIX w. osiadł w Galicji. Zmarł w r. 1892 w majątku rodziny Kęszyckich, Dźwinaczce (pow. borszczowski).
Tyrowicz, Tow. Demokr. Pol. (bibliogr.); – Boniecki, X (Kęszyccy); Mater. do biogr., geneal. i herald. pol., I; Pułaski, Kronika, II; Zamoyski A., The Noble House of Starzeński, London 1997; – Aftanazy, Dzieje rezydencji, IX (dot. rodziców i rodzeństwa); Bielecki R., Zarys rozproszenia Wielkiej Emigracji we Francji 1831–1837, W.–Ł. 1986; Księga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny [...] krzyżem wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych, Lw. 1881; Rolle M., Ateny Wołyńskie. Szkic z dziejów oświaty w Polsce, Lw. 1923 s. 386; – Pamiętniki Jenerała Józefa Dwernickiego, Lw. 1870 s. 36; – B. Czart.: rkp. 5334; B. Jag: sygn. Przyb. 260/01 (spuścizna po Eligiuszu Kozłowskim), sygn. Przyb. 744/99 (dot. Józefa Kęszyckiego).
Janusz Pezda