Fryze Feliks (1843–1907), publicysta. Ur. się 18 V w Warszawie, z ojca Antoniego, naczelnika wydziału w Komisji Wojny i matki Heleny z Michałowskich. Po ukończeniu gimnazjum realnego wstąpił w r. 1862 do Instytutu Politechnicznego w Puławach, a po jego zamknięciu był urzędnikiem Dyrekcji Ubezpieczeń. W r. 1865 wstąpił do Szkoły Głównej, gdzie do r. 1869 studiował fizykę i astronomię, poza tym był asystentem Obserwatorium Astronomicznego. Od r. 1868 zaczął F. pisywać do »Gazety Warszawskiej«, a w następnym roku przeszedł na stałego współpracownika do redagowanego w tym czasie »Kuriera Warszawskiego«. Pracy dziennikarskiej oddawał się z zapałem, wprowadzając zmiany w kierunku unowocześnienia pisma (zmiana formatu) oraz ożywienia działu reporterskiego. Po podróżach do Wiednia i Filadelfii, skąd nadsyłał sprawozdania z wystaw, powracał F. z zapasem obserwacji z dziedziny dziennikarstwa. W »Kurierze Warszawskim« pracował do r. 1875. W r. 1873 wydał wspólnie z Ignacym Chodorowiczem Przewodnik po Warszawie i okolicy. W r. 1875 nabył od Kaufmana pismo humorystyczne »Mucha« i wydawał je do r. 1888. W r. 1876 wstąpił na rok do »Kuriera Codziennego«, a 29 III 1877 rozpoczął wydawać »Kurier Poranny«; zerwał wówczas z przyjętą w prasie warszawskiej tradycją wydawania dziennika po południu. Stworzony przez F-go dziennik był przeznaczony dla szerokich mas, podawał wiadomości często w formie sensacyjnej dla ożywienia informacji, nie uprawiał jednak skandalu. Dwudziestopięciolecie dziennika w r. 1902 z wydaną »Księgą jubileuszową« dało okazję do oceny dorobku pisma przez przedstawicieli różnych sfer społeczeństwa, a redaktorowi sposobność do opublikowania w niej Rad dla dziennikarzy, zilustrowanych przykładami z prasy warszawskiej (s. 297–318). W tejże księdze dał F. syntetyczny artykuł o prasie warszawskiej okresu 25-lecia (1877–1902). W r. 1904 zaczął wydawać popularny tygodnik »Gazetę Domową«. W tymże roku obchodził jubileusz 35-lecia pracy dziennikarskiej. Popularność wśród społeczeństwa warszawskiego F. zyskał między innymi bezpośrednim udziałem w gaszeniu pożarów. Żywa działalność F-go przyczyniła się do rozwoju prasy warszawskiej w okresie największego ucisku politycznego. Zmarł w Warszawie we wrześniu 1907 r.

Księga jubileuszowa »Kuriera Porannego« 1877–1902 pod redakcją Feliksa F-go, W. 1903, s. III+318+1 portret; »Kurier Warszawski«, księga jubileuszowa 1821–96, W. 1896, s. 171–2; »Tyg. Il.« 1904, nr 9, s. 177, 1907, nr 36; »Gazeta Domowa« 1904, s. 131; »Rocznik Naukowo-lit.-art.« na r. 1905, W. 1905; »Kurier Poranny«, wydanie jubileuszowe, 60 lat służby publicznej, W. 1939.

Aleksy Bachulski