Bylicki Franciszek (1844–1922), powstaniec z r. 1863, sybirak, pedagog, literat i muzyk. Syn ziemianina Wiktora i Pauliny z Domosławskich, urodzony w Krakowie. Jako uczeń VI klasy gimnazjalnej zaciągnął się w szeregi powstańcze. Służył w kawalerii w oddziałach: Kononowicza, Żychlińskiego i Nadmilera. Brał udział w bitwach pod Ossą, Brenicą Żelazną, Chojnowem, Młochowem, gdzie został ranny szablą w głowę i w rękę, nadto kulą w nogę. W krwawym starciu pod Życkiem (obwód gostyński) dostał się do niewoli. Ogółem służba B-go w powstaniu trwała od 24 V do 16 XII 1863. W czasie pochodu na miejsce wygnania na etapie w Małmyżu znieważony przez oficera konwojującego więźniów, B. nie pozostał dłużny, skutkiem czego został ciężko ranny bagnetem i nielitościwie zbity. Zesłany do Tobolska, zarabiał na życie muzyką, a dzięki niepospolitym zaletom charakteru zyskał sobie przychylność gubernatora Despot-Zenowicza i tegoż zastępcy Koziełł-Poklewskiego. W r. 1867 reklamowany przez rząd austriacki jako poborowy powrócił do Krakowa, ukończył gimnazjum, odbył studia uniwersyteckie ze stopniem doktora filozofii, poczem poświęcił się zawodowi nauczycielskiemu. Uposażony dużym talentem muzycznym, kształcił się w Wiedniu u Leszetyckiego i dał się poznać z estrady koncertowej jako wyborny pianista. W gimnazjum uczył historii i geografii, nadto był długoletnim sprawozdawcą muzycznym redakcji »Czasu«. Do wydawnictwa zbiorowego »Oesterreich-Ungarn in Wort und Bild« dostarczył B. bardzo rzeczowych i cennych rozdziałów o muzyce polskiej i ruskiej. W gościnnym domu B-ch bywali częstymi gośćmi: Asnyk, Bałucki, Juliusz Kossak i dozgonny przyjaciel Stanisław Tomkowicz. W obejściu miły, gładki, był popularną postacią w Krakowie. Ostatnie lata spędził u syna Stanisława w Żyznowie pod Strzyżowem. Po odzyskaniu niepodległości został podporucznikiem-weteranem W. P., ozdobiony krzyżem virtuti militari. Umarł 29 IV 1922 w Żyznowie.
Z prac B-go zasługują, na wymienienie: Charakter i rządy Marka Aureliusza (Kr. 1877), Antoni Rubinstein, studium (1879), Stanisław Moniuszko, studium (1880), Ryszard Wagner, studium (1887), Szkice: Esipow, d’Albert, Bülow, Teresina Tua, Aleksander Michałowski, Bianca Bianchi, Materna (1888); Podróż po oceanie Lodowatym odbyta w r. 1887 (Warsz. w »Biesiadzie Liter.« 1887–8).
Informacje od syna, dra Andrzeja B-go; Arch. Aktów Dawnych m. Krakowa (Akta Wzaj. Pom. Sybiraków); Chołodecki, Księga Pamiątkowa; Zieliński, Bitwy i potyczki; Janik M., Polacy na Syberii; Nekrolog w »Czasie« (nr 102 z 6 V 1922) pióra S. Tomkowicza; Czaplicki W., Czarna Księga, Kr. 1869, 43–6; W. Enc. Il.; Iwański A., Pamiętniki, W. 1928, 172.
Justyn Sokulski