Rzepnicki Franciszek (1710–1780), jezuita, historyk Kościoła. Ur. 10 IX, był synem Antoniego i Doroty; ochrzczony został 14 IX 1710 we Włoszakowicach (dekanat Wschowa, woj. poznańskie), herbarzu Seweryna Uruskiego zaliczono go, raczej mylnie, do rodziny szlacheckiej h. Białynia.
Dn. 2 IX 1725 wstąpił R. do jezuitów, nowicjat odbył w Krakowie w l. 1725–7, studium nauczycielskie w Jarosławiu w l. 1727–8, studiował w Lublinie filozofię w l. 1728–31 i teologię w l. 1735–9, święcenia kapłańskie przyjął w r. 1738 w Lublinie. W l. 1731–5 uczył w szkołach jezuickich. W l. 1743–5 był nauczycielem filozofii i matematyki w Kamieńcu Podolskim, w l. 1745–57 prokuratorem do spraw spornych jezuickich przy Trybunale Kor. w Piotrkowie. W l. 1757–66 zajmował się sprawami gospodarczymi w kolegium poznańskim, w l. 1766–71 był archiwariuszem prowincji wielkopolskiej z siedzibą w Krakowie.
R. napisał obszerne Vitae praesulum Poloniae et Magni Ducatus Lithuaniae (P. 1761–3 I–III). Korzystał przy opracowywaniu tego dzieła przede wszystkim ze źródeł drukowanych, ale sięgnął także do zbiorów rękopiśmiennych (jezuickie kroniki klasztorne, akta grodzkie i ziemskie). Życiorysy biskupów uszeregował wg diecezji (rozpoczynając od archidiec. gnieźnieńskiej i lwowskiej) i na wstępie każdej serii dał krótką historię biskupstwa. Do swego dzieła przywiązywał dużą wagę, konsultował się w czasie jego pisania z Józefem Andrzejem Załuskim i Janem Danielem Janockim. Vitae praesulum popularne w XVIII w., później oceniano krytycznie. Ponadto wydał przekłady dwóch publikacji o historii misji jezuickich, a to: „Historię prześladowania wiary chrześcijańskiej w Japonii …” (P. 1763) J. de Jouvancy’ego i „Historię o pomnożeniu wiary chrześcijańskiej w państwach chińskich …” (P. 1765) J. B. du Halde. Swoje publikacje przesyłał do Biblioteki Załuskich.
Po kasacie zakonu (1773), która zastała R-ego w Międzyrzeczu, przeniósł się do rodziny. W r. 1779 otrzymał pensję dożywotnią z «kasy poznańskiej» Komisji Edukacji Narodowej. Zmarł w r. 1780 we wsi Pamiątkowo pod Poznaniem.
Estreicher; Backer-Sommervogel, Bibl. Comp. de Jésus, VII 347–8; Brown, Bibl. pisarzów; Słown. Pol. Teologów Katol.; Wpol. Słown. Biogr. s. 641; Uruski; – Bentkowski, Hist. liter.; Komisja Edukacji Narodowej i jej szkoły w Koronie, Wyd. T. Wierzbowski, Z. 38, W. 1913 s. 109; Kozłowski J., Szkice o dziejach Biblioteki Załuskich, Wr. 1986; Łukaszewicz L., Rys dziejów piśmiennictwa polskiego, P. 1860 s. 262; Załęski, Jezuici; – Arch. Rom. S. I.: Pol. 25–37 (katalogi trzyletnie z l. 1727–70), Pol. 46–48 (katalogi roczne z l. 1725–73), mf. B. SJ w Kr.; B. Narod.: rkp. 3262, 3263, 3269; B. Ossol.: rkp. 100 k. 27v.
Jan Kozłowski