Müllenheim (Rechberg-Müllenheim), (Milam, Millenheim, Milnheym, Müllheim) Gebhard h. własnego (1599–1673), leśniczy puszcz królewskich i łowczy nadworny. Był synem Hansa Jacoba, pana na Mitellstadt i Lohrhausen w Alzacji, i Marii von Bern. Kształcił się w Strasburgu, w wieku lat 16 wstąpił jako łowczy na służbę elektora saskiego i następnie w r. 1622 został przez niego polecony na dwór cesarski Ferdynanda II jako podłowczy, a w rok później objął podobne stanowisko u przybyłego wówczas do Wiednia królewicza Władysława. Dn. 5 I 1625 został jego łowczym i sokolniczym, przełożonym nad myśliwcami zorganizowanymi na sposób niemiecki. Po 12 latach służby 4 IV 1635 otrzymał od króla Władysława przywilej na indygenat polski, który zatwierdził dopiero sejm w r. 1641. M. zarządzał już w styczniu 1640 puszczą królewską należącą do leśnictw birsztańskiego, nowodworskiego i zabłockiego. Przedstawił projekt (nie datowany) reformy leśnictw królewskich. Indygenat otworzył mu drogę do dalszych godności. W r. 1642 otrzymał starostwo bersztańskie, w r. 1643 tytuł dworzanina pokojowego i dzierżawę Stryjówkę, a następnie również dzierżawę Wasiliszki. W sierpniu 1647 w czasie wielkiego polowania królewskiego w puszczy leśnictwa Jezierskiego został zrzucony z konia przez łosia. Godności dworskie potwierdził mu król Jan Kazimierz w r. 1649. Otrzymał jednocześnie lub nabył dobra dziedziczne Puschketten, Potollen, Plauschwanen i Liebenau, położone w Inflantach i na Litwie. W związku z abdykacją Jana Kazimierza M. przekazał w r. 1668 swój urząd łowczego nadwornego i królewszczyzny synowi Władysławowi. Zmarł 12 XII 1673.
M. był żonaty dwukrotnie. Dn. 26 IX 1638 poślubił Annę Katarzynę, córkę Mikołaja Korffa, woj. wendeńskiego (zob.), zmarłą 26 IV 1644, z którą miał syna Władysława i córkę Marię Katarzynę, żonę Samuela Schack von Bitenau, dostojnika księcia pruskiego. Powtórnie M. poślubił 26 V 1646 w Królewcu Dorotę von Gross Pferssfellern z rodziny szlacheckiej z Weylandu. Miał z nią trzech synów: Zygmunta, Gebharda i Jana Henryka, oraz 3 córki, z których najstarszą Annę Sybillę wydał za Levina Noldena, przełożonego pokojowców elektora brandenburskiego.
Najstarszy syn M-a Władysław (ok. 1640–1689) był po ojcu, od 26 VII 1668, przełożonym nad królewską łowczarnią w W. Ks. Lit. Z polecenia sejmu 1678 r. przeprowadzał rewizję leśnictwa sokolskiego, w r. 1679 był jednym z trzech komisarzy do rewizji leśnictw grodzieńskich, nadanych kamedułom wigierskim. Zginął służąc w wojsku elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma w czasie szturmu miasta Bonn 23 IV 1689.
Wolff, Senatorowie W. Ks. Lit., s. 240–1; Fahne R. A., Die Herren und Freiherren von Hövel, Köln 1860 I cz. 2 tabl. IV po s. 231; – Czapliński W., Na dworze Władysława IV, W. 1959 s. 246; Hedemann O., Dzieje Puszczy Białowieskiej w Polsce przedrozbiorowej (w okresie do 1798 roku), W. 1939 s. 205; Wiśniewski J., Dzieje osadnictwa w powiecie sejneńskim od XV do XIX w., w: Materiały do dziejów ziemi sejneńskiej, Białystok 1963 s. 114, 118; – Erasmi D., Heilige Gedancken… Gebhardt von Müllenheim-Rechberg, Königsberg 1675 (przedruk: Strasburg 1881); Ordinacija korolevskich pušč w lesničestvach byvšago Velikogo Knjažestva Litevskogo, sostavlennoja… v 1641-m godu, Vilna 1871 s. 210–25; Rachunki podskarbstwa litewskiego 1648–1652, Wil. 1855 s. 45–6; Radziwiłł, Memoriale, II 268; Vol. leg., IV 20, V 521, 630; Vorbek-Lettow M., Skarbnica pamięci, Wr. 1968; – AGAD: Arch. Tyzenhauzów G-798, Metryka Kor. t. 180 k. 485; B. Narod.: rkp. BOZ 945; – Życiorys Władysława Müllenheima, opracowany przez Tadeusza Wasilewskiego, w Materiałach Red. PSB.
Tadeusz Wasilewski