INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Georg Strube (Struben)  

 
 
Biogram został opublikowany w latach 2006-2007 w XLIV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Strube (Struben) Georg (zm. ok. 1483), bakałarz dekretów, oficjał pomorski, wikariusz in spiritualibus biskupa włocławskiego Jakuba z Sienna dla Pomorza, wikariusz wieczysty warmiński, pleban kościoła w Miłobądzu.

S. pochodził z Elbląga. Być może łączyły go związki rodzinne z mieszczaninem elbląskim Henrichem Strobe (Strube), znanym z l. 1417–25, i jego synem Hansem Strube, znanym z l. 1422–47. W sierpniu 1467 był sędzią komisarycznym delegowanym przez bp. włocławskiego Jakuba z Sienna i opata oliwskiego Pawła II. Oficjałem pomorskim, co jest równoznaczne z urzędem oficjała gdańskiego (P. Czaplewski, ustalenia na podstawie akt oficjałów pomorskich tzw. Episcopus XXXVI A1 z Arch. w Gdańsku; zaginęły w r. 1945), z nominacji bp. Jakuba z Sienna został S. przed listopadem t.r., zastępując Mikołaja Thoporka, o którego rzeczy w r. 1473 upominała się u S-go jego krewna. Urząd oficjała objął w okresie sporów bp. Jakuba z Sienna z radą m. Gdańska o dziesięciny, płacone niegdyś komturowi gdańskiemu ze wsi stanowiących po r. 1457 własność miasta. Już w grudniu 1467 popadł S. w konflikt z sufraganem pomorskim Mikołajem (Czaplewski), a wkrótce też z proboszczem z Koźlin Johanem Sukow, od którego za osobistą obrazę żądał przed sądem w lutym 1469 odszkodowania w wysokości 1 tys. fl. Z kolei władze Gdańska oskarżały S-go o pobór dziesięcin mimo wcześniejszego ich uiszczenia przez radę, ściąganie dziesięcin biskupich z dotkniętych skutkami powodzi mieszkańców Małych Żuław, próby pobierania należności z łanów nieobsadzonych, wreszcie o pociąganie przed swój sąd ludzi świeckich. Dn. 23 XII 1468 ogłosił rektorom i wikarym gdańskich kościołów p. wezw.: NMP, św. Jana, św. Katarzyny, św. św. Piotra i Pawła wyrok przyznający prawa gdańszczaninowi Johanowi Runaw, altaryście w kaplicy św. Bartłomieja kościoła NMP, do domów i czynszów zapisanych niegdyś przez Nicolasa Stufinga. Testament tego ostatniego ze stycznia 1457 potwierdził S. 7 II 1472. W konflikcie z radą miejską miał poparcie bp. Jakuba z Sienna, który w kwietniu 1471 obłożył Gdańsk interdyktem, a w okresie tradycyjnego sierpniowego jarmarku dominikańskiego zawiesił wszystkie przywileje odpustowe, udzielane przez gdańskie klasztory. Dn. 2 VIII t.r. przed swoim sądem odrzucił S. protest gdańskich brygidian, podtrzymując kary kościelne ciążące na mieście. Kontynuował też pobór dziesięciny, a napotykając na trudności we wsiach okręgu lęborskiego i Małych Żuław nakładał na nie ekskomunikę, nawet jeśli część ich mieszkańców dziesięcinę uiściła. W marcu 1472, na zjeździe stanów w Piotrkowie, burmistrz Gdańska Filip Bischof i rajca Jorge Bock złożyli bp. Jakubowi z Sienna oficjalną skargę na działalność S-go. Biskup obiecał listowną interwencję u oficjała, żądając w zamian udostępnienia przez miasto więzienia dla tych, którzy lekceważąc ekskomunikę, nadal nie płacili dziesięciny. Jako pleban w Miłobądzu pod Gdańskiem, popadł też S., z nieznanych przyczyn, w konflikt z mieszczaninem gdańskim Georgiem Slochowem. Korzystny dla siebie wyrok uzyskał podczas rozprawy w Gdańsku, w domu rajcy Jorga Bocka, a w realizację wyroku zaangażował się bp Jakub z Sienna, interweniując 28 VIII 1472 z Miłobądza u rady gdańskiej. Dn. 4 VIII r.n. potwierdził S. w Gdańsku zapis mieszczanina gdańskiego Andrzeja Beckera dla klasztoru kartuzów w Kartuzach; w dokumencie zapisano wszystkie tytuły S-go. S. utrzymał się na urzędzie oficjała jeszcze w okresie rządów nowego bp. włocławskiego Zbigniewa Oleśnickiego, jednak (wg Czaplewskiego) coraz częściej zastępował go, w odbywanych w mieście sądach konsystorskich, proboszcz gdańskiego kościoła św. Katarzyny, Szymon Sculteti. Wg dawnej literatury S. zrezygnował z urzędu oficjała w r. 1475, a za pretekst posłużyła mu kwestia wydatków, które musiał ponosić w związku z częstymi podróżami z Miłobądza do Gdańska i utrzymywaniem tam mieszkania. Niewątpliwie jednak decyzję o zmianie na urzędzie oficjała pomorskiego podjął bp Oleśnicki, powierzając go t.r. gdańszczaninowi Arnoldowi Rogge. S. zmarł w swym probostwie ok. r. 1483.

 

Czaplewski P., Wykaz oficjałów gdańskich i pomorskich od 1467–1824 r., „Roczn. Tow. Nauk. w Tor.” T. 19: 1912 s. 8–9; – Fijałek J., O archidiakonach pomorskich i urzędnikach biskupich w archidiakonacie pomorskim diecezji włocławskiej w XII–XV wieku, tamże T. 6: 1900 s. 158; Simson P., Geschichte der Stadt Danzig, Danzig 1913 I 313; – Acta capitulorum, III (Acta iudicii ecclesiastici gedanensis), nr 879, 883, 886; Akten der Ständetage Preussens, königlichen Anteils, Hrsg. v. F. Thunert, Danzig 1896 I nr 51–52; Bibliotheca Warmiensis, Hrsg. v. F. Hipler, I 289, w: Monumenta Historiae Warmiensis, Leipzig 1872 IV; Schwengel G., Ad historia ecclesiasticam Pomeraniae apparatus pauper, Ed. B. Czapla, „Fontes” R. 16/19: 1912–15; – AP w Gd.: sygn. 300 D/44 (listy i dok. gdań. z XV w.) nr 78, 86, 96, D/70 nr 96, 115, sygn. 369 (archiwalia elbląskie) nr 18, 117; B. Gdań. PAN: mf. 26 (Schwengel, Diplomata Poloniae et Prussiae, II nr 565, dokument z 4 VIII 1473).

Beata Możejko

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.