Denhoff Henryk h. własnego (1585–1659), syn Krzysztofa i Agnieszki v. Wittenghoff. Odebrał bardzo staranne wykształcenie najpierw w domu, potem w Rydze i w Toruniu, następnie przez 5 lat studiował w Wittenberdze i Kolonii nad Renem. Gdy ojciec jego został w czasie najazdu Szwedów na Inflanty uwięziony przez Karola IX, D. wrócił do Polski i tu czas jakiś był dworzaninem na dworze królewny Anny. Po pewnym czasie udał się do Brandenburgii, skąd po dwuletnim pobycie pojechał do Włoch, które całe zwiedził, i zatrzymał się na kilka miesięcy w szkole w Palermo. Po powrocie do Polski w r. 1612 walczył z Moskalami, a w r. 1614 został sekretarzem królewskim i jako taki zasiadał w sądach asesorskich. W r. 1617 wziął udział w poselstwie Weihera, wojewody chełmińskiego, do Danii, po czym był używany przez króla do różnych pomniejszych funkcji. W r. 1623 ożenił się z Zofią Manteuffel, w trzy lata później został starostą hermezeńskim. Za panowania Władysława IV trzymał się D. zrazu na uboczu, dopiero w r. 1642 został wysłany jako komisarz królewski do Kurlandii, a w r. 1643 wyruszył w charakterze posła do Kopenhagi, skąd miał ewentualnie udać się do Monasteru. W Kopenhadze miał nakłonić Chrystiana do podjęcia się pośrednictwa między Polską a Szwecją. Wobec wybuchu wojny szwedzko-duńskiej wrócił D. wcześniej do kraju. Otrzymał w marcu 1644 kasztelanię dorpacką, 26 XI 1646 został wojewodą parnawskim. W następnych latach nie odgrywał już D. żadnej poważniejszej roli, umarł późno, bo w roku 1659.

Busse K. H., Magnus Ernst Gr. v. Dönhoff. Mitt. a. d. Gebiete d. Gesch. Liv.-Est u. Kurlands, VII 1654; Czapliński Wł., Władysław IV wobec wojny 30-letniej, Kr. 1937; Boniecki, Żernicki. – Rigsarkivet w Kopenhadze.

Władysław Czapliński