Dudrewicz Ignacy (1837–1914), ks. prałat kapituły metrop. warszawskiej. Urodził się 30 I w Warszawie z rodziców Jana i Matyldy z Carnée. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie, tamże w r. 1854 wstąpił do seminarium duchownego, skąd po dwuletnim pobycie przeszedł do Akademii Duch. Warszawskiej, którą skończył ze stopniem kandydata teologii. Jako kapłan od r. 1860 pracował w Grójcu i Brzezinach. W r. 1862 arcybkp Feliński mianował go sekretarzem kurii i rektorem kościoła św. Józefa w Warszawie. Od r. 1864 był też katechetą w Warsz. Instytucie Muzycznym. Od r. 1878 był proboszczem na Pradze i dziekanem warsz. Jako proboszcz zbudował na Pradze gotycki kościół św. Floriana (projekt arch. Dziekoński) zyskując tym głęboką wdzięczność parafian tej właśnie części Warszawy, która podczas szturmu Suworowa i wojen napoleońskich utraciła niemal wszystkie liczne niegdyś kościoły. Od r. 1884 D. był kanonikiem kolegiaty łowickiej, a następnie jej prałatem dziekanem. W 1893 został kanonikiem kapituły warsz., a w r. 1904 przeszedł na prałata scholastyka. Umarł 30 V 1914 r., pochowany na Powązkach.

Uczynny, pełen energii, wielce pracowity, był wzorem gorliwego duszpasterza.

»Wiadomości Archidiecezjalne Warszawskie« 1914, nr 6, s. 181; Podr. enc. kośc. 1906, IX–X; »Kur. Warsz.« 1914, V 149 s. 12.

Ks. Aleksander Fajęcki