Działyński Jan Dominik († 1679), syn Mikołaja i Anny z Łodzińskich, starosta pokrzywicki w Prusiech Król., kasztelan chełmiński, brał udział w latach młodzieńczych, które przypadły na pierwszą połowę panowania Jana Kazimierza, w wojnie ze Szwedami. Własnym kosztem wystawił husarską chorągiew przeciw Szwedom i na jej czele dostał się do niewoli, z której wyszedł po pokoju oliwskim 1660 r. Był posłem na sejm warsz. 1670 r. Ożenił się z Marianną Grudzińską, z którą miał liczne potomstwo. Dwaj z synów, Michał i Stanisław, byli jezuitami. Starostwo pokrzywnickie uzyskał 3 VII 1647, kasztelanię chełmińską krótko przed zgonem, który nastąpił w r. 1679. W zbiorach muzealnych w Kórniku znajduje się współczesny portret olejny Jana Dominika D-go, malowany przez nieznanego artystę, przedstawiający całą postać w zbroi, z buzdyganem w ręku. U dołu współczesny napis, w którym nazwano D-go fundatorem kolegium jezuickiego w Grudziądzu.

Działyniana w rękopisach B Kórn.; Niesiecki; Boniecki; W. Enc. Org.; Złota księga XVI; Czaplewski, Senatorowie i starostowie Prus Król.; Załęski St., Jezuici w Polsce IV.

Stanisław Bodniak