Jan Sneszewicz (Sneschewic, Snesthewicz), (zm. po r. 1448), teolog i lekarz, pochodził z Wrocławia. Być może studia uniwersyteckie rozpoczął jeszcze w Pradze, gdyż w r. 1409 wpisał się na uniwersytet w Lipsku w grupie studentów przybyłych z Pragi. W r. 1412 został bakałarzem, zaś po zdobyciu magisterium przybył w r. 1415 do Krakowa. Zapewne w celu studiowania teologii został przyjęty do grona mistrzów Wydziału Artium. Ponieważ przywiózł ze sobą 3 foliały anonimowego komentarza do „Sentencji” Lombarda, pisane w Lipsku przed r. 1416, z których dwa były podpisane jego nazwiskiem, przypisano mu mylnie ich autorstwo. O jego studiach teologicznych świadczy natomiast traktat De confessione notabilia mgri Johannis Snechewicz (Bibl. Uniw. Wrocł. rkp. I Q 352 ff 166–176). J. studiował także medycynę, gdyż w r. 1446 był nazwany doktorem medycyny. Od r. 1435 występował na Śląsku z tytułem kanonika katedry wrocławskiej. Był również archidiakonem lubuskim (wzmianka z r. 1442) i kustoszem kolegiaty Św. Jadwigi w Brzegu. Jako pełnomocnik kapituły występował energicznie w długim procesie przeciw nadużyciom finansowym prepozyta Mikołaja Granis, złożonego z urzędu w r. 1440. W r. 1442 biskup lubuski prosił Marka Bonfili o poparcie dla J-a, który udawał się na sobór bazylejski (niewątpliwie w tejże sprawie). W r. 1445 kapituła wrocławska powierzyła J-owi funkcję kolektora świętopietrza w całej diecezji. J. zmarł po r. 1448.

Bauch G., Schlesien u. die Uniwersität Krakau im XV u. XVI Jahrh., „Zeitschr. f. Gesch. Schlesiens” Bd 41: 1907 s. 106; Heyne J., Dokumentirte Geschichte Bistums u. Hochst. Breslau, 1868 III; „Mediaevalia Philosophica Polonorum” T. 2: 1958 s. 23–5; – Cod. Sil., XV; – B. Jag.: rkp. 1438, 1585, 1721; Zakł. Hist. Filozofii PAN: mszp. Z. Włodek.

Red.