INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Józef Surzycki  

 
 
1855-06-23 - 1937-06-07
Biogram został opublikowany w XLVI tomie Polskiego Słownika Biograficznego w latach 2009-2010.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Surzycki Józef (1855–1937), lekarz internista.

Ur. 23 VI w Różance (pow. włodawski), był synem Tomasza (zob.) i Marii (Marianny) z Ciepielewskich (1825–1909), bratankiem Juliana Leona (zob.). Miał ośmioro rodzeństwa, m.in. braci Jana Alfonsa (zob.) i Stefana (zob.).

Początkowo studiował S. medycynę na uniw. w Pradze, ale w r. 1880 przeniósł się do Krakowa i kontynuował studia na Wydz. Lekarskim UJ. Dn. 6 V 1885 uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich i od 1 X t.r. pracował jako elew, a od 8 VII 1887 jako I asystent w Klinice Lekarskiej UJ, kierowanej przez Edwarda Korczyńskiego. Publikował prace kazuistyczne, m.in. Przypadek pląsawicy połowicznej, najprawdopodobniej na tle kiły („Przegl. Lek.” R. 29: 1890 nr 33) i Chora po gastro-enterostomii z powodu carcinoma pylori (tamże nr 37) oraz z zakresu farmakologii, m.in. O pyrodynie (tamże nr 46, 47, odbitka Kr. 1890) i O nowszych środkach nasennych (wodnik amylenowy, sulfonal, uretan, hypnon) (tamże R. 30: 1891 nr 15, 16, odbitka Kr. 1891). Interesował się leczeniem gruźlicy metodą R. Kocha i przetłumaczył z języka niemieckiego jego pracę „Wiadomość dalsza o leku przeciw gruźlicy” (dod. do „Przegl. Lek.” R. 29: 1890 nr 47), a także publikował artykuły z tego zakresu: W sprawie odkrycia Kocha (tamże) i Przyczynek do zachowania się płuc gruźlicą dotkniętych przy leczeniu metodą Kocha (tamże R. 30: 1891 nr 1, odbitka Kr. 1891). Dn. 3 XII 1890 na posiedzeniu Tow. Lekarskiego Krakowskiego demonstrował z Antonim Gluzińskim chorych z gruźlicą płuc leczonych tą metodą. Wraz z Maciejem Leonem Jakubowskim opracował kodeks deontologii lekarskiej pt. Zasady etyki lekarskiej (rkp. w Zakł. Hist. Med. Collegium Medicum UJ). Współpracował z Tow. Opieki Zdrowia i publikował prace na łamach jego organu, „Przewodnika Higienicznego”, m.in. O pożywieniu. Przewodnik higieniczny (R. 4: 1892 nr 1–4). Działał także w Wydawnictwie Dzieł Lekarskich Polskich w Krakowie, kierowanym przez Korczyńskiego.

Jesienią 1891 zakończył S. pracę w klinice i odtąd prowadził prywatną praktykę lekarską. Działał w Komisjach Balneologicznej i Przemysłowej (propagującej rodzimy przemysł lekarski i farmaceutyczny) Tow. Lekarskiego Krakowskiego. Pełnił też funkcję jego wiceprezesa (1895), a następnie prezesa (1896–8). Należał do powstałego w r. 1896 Tow. Miłośników Historii i Zabytków Krakowa. W r. 1897 Komitet Opieki Szpitalnej wybrał go z grona sześciu kandydatów na prymariusza oddziału chorób wewnętrznych krakowskiego szpitala św. Łazarza, jednak Wydz. Krajowy powołał na to stanowisko Antoniego Krokiewicza. S. współpracował z klinikami krakowskimi i publikował dalsze prace, m.in. O nerwicach urazowych Neurosis traumatica oraz kilka uwag o przypadkach obserwowanych w klinice („Pam. Tow. Lek. Warsz.” T. 92: 1896 nr 2), O środkach nasercowych na podstawie własnych i obcych doświadczeń (tamże T. 97: 1902 nr 4, T. 98: 1903 nr 1–3, odbitka W. 1903), O skazie moczowej i jej leczeniu („Przegl. Lek.” 1907 nr 13–18, odbitka Kr. 1907) oraz wspólnie z Napoleonem Cybulskim Zmiany elektrokardiograficzne wywołane obecnością cieczy w worku osierdziowym (tamże R. 51: 1912 nr 32, jako broszura Kr. 1912).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w r. 1918, kontynuował S. prywatną praktykę w Krakowie. Równocześnie był naczelnym konsultantem tamtejszych Kasy Chorych i Ubezpieczalni Społecznej. Należał do założonego w r. 1919 Polskiego Tow. Czerwonego Krzyża (od r. 1927 PCK); był jego prezesem w Krakowie, a od r. 1921 członkiem Komitetu Głównego. Od r. 1922 należał do Związku Lekarzy Małopolskich i Śląska Cieszyńskiego; działał w jego Kasie Pogrzebowej. Dn. 12 VI 1935, w pięćdziesięciolecie jego pracy zawodowej, odbyła się w Sali Senackiej UJ uroczystość powtórnego wręczenia mu dyplomu lekarskiego; z tej okazji otrzymał również członkostwo honorowe Tow. Lekarskiego Krakowskiego. Był też członkiem honorowym Tow. Lekarskiego Warszawskiego. Zmarł 7 VI 1937 w Krakowie, został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kw. X, rząd zachodni).

W małżeństwie z Marią z Giżyckich (1852–1936) miał S. syna Wacława (1886–1920), absolwenta Studium Rolniczego UJ (1908), który w czasie pierwszej wojny światowej został uwięziony i wywieziony do Rosji, gdzie pracował w dep. rolnym w Saratowie i uczestniczył w ekspedycji naukowej w Turkiestanie, po powrocie w r. 1918 do Polski został wicedyrektorem Dep. Lasów i Dóbr Państw. Zarządu Wołynia i Podola, po czym jako ochotnik walczył w wojnie polsko-sowieckiej w 1. p. Ułanów Krechowieckich i zginął pod Bełzem (27 VIII). Córką S-ego była Janina (1889–1962), zamężna Żurakowska. Jego bratankiem był Jan Surzycki (zob.).

 

Konopka, Pol. bibliogr. lek. XIX w; Słown. lek. pol. XIX w., III; Słown. pol. tow. nauk., II cz. 1; – Brzoza C., Kraków między wojnami. Kalendarium 28 X 1918 – 6 IX 1939, Kr. 1998; Dybiec, UJ; Ostrowska T., Polskie czasopiśmiennictwo lekarskie w XIX wieku (1800–1900), Wr. 1973; Uniwersytet Jagielloński. Złota księga Wydziału Lekarskiego, Red. J. Grochowski, Kr. 2000 I; – Almanach lekarski na rok 1932, Lw. 1932 s. 287; Kron. UJ; Rocznik lekarski RP 1933/4, W. 1933; toż za r. 1936, W. 1936; toż za r. 1938, W. 1938; Sprawozdanie Wydziału Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa za r. 1903, „Bibl. Krak.” 1904 nr 25 s. 17; Szematyzmy Król. Galicji za l. 1887–1914; Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej oraz aptek w RP, W. 1924/5 s. 326; – „Biul. Min. Zdrowia Publ.” R. 4: 1921 nr 5 s. 97; „Las Pol.” R. 1: 1921 s. 75–6 (wspomnienie pośmiertne W. Rogińskiego o synu S-ego, Wacławie); „Medycyna” 1935 nr 15 s. 531; „Now. Lek.” R. 9: 1897 nr 6 s. 453; „Pol. Gaz. Lek.” R. 1: 1922 nr 28 s. 587, R. 14: 1935 nr 23 s. 439, nr 41 s. 749; „Przegl. Lek.” R. 24: 1885 nr 21 s. 305, R. 25: 1886 nr 32 s. 435, R. 26: 1887 nr 29 s. 411; – Arch. UJ: Corpus studiosorum Universitatis Jagellonicae in saeculis XVIII–XX, V (w opracowaniu), sygn. S II 519 (Liber promotionum Universitatis Jagellonicae), sygn. S II 828 (Klinika Lek. Sprawy osobowe i gosp. 1850–1938).

Stanisław Tadeusz Sroka

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

 

Tomasz Surzycki

1821 - 1874-12-12 lekarz
 
 

Jan Surzycki

1898-12-24 - 1921-05-09 powstaniec śląski
 

Stefan Jan Surzycki

1864-08-30 - 1936-07-27 działacz polityczny
 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Wojciech Witold Jaruzelski

1923-07-06 - 2014-05-25
generał LWP
 

Julian Leopold Ochorowicz

1850-02-23 - 1917-05-01
psycholog
 

Jan Kucharski

około 1893 - 1964-06-21
aktor teatralny
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Józef Pankiewicz

1866-11-29 - 1940-07-03
malarz
 

Karol Hubert Rostworowski

1877-11-03 - 1938-02-04
dramatopisarz
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.