Bokiej (Bokej, Bokij) Józefat, h. własnego († 1652), bazyljanin prowincji litewskiej. Jedyny syn bogatych rodziców, oddawał się w młodym wieku z zamiłowaniem poezji, następnie wstąpił do zakonu oo. bazyljanów, a po wyświęceniu na kapłana uczył w Nowogródku i Mińsku literatury. W zakonie używano najczęściej B-a do spraw »świeckich«. W r. 1630 jako prokurator bazyljanów sprzeciwiał się oddaniu cerkwi św. Trójcy w Mińsku dyzunitom, a w r. 1633 w imieniu klasztoru wileńskiego św. Trójcy zaskarżył cech szewski do sądu o to, że nie opłacał »trzeciego grosza na świaszczennika do monastyra św. Troycy do ołtarza św. Łukasza ewangelisty«. Za rządów metr. W. Rutskiego otrzymał B. nielegalnie archimandrję w Trokach, którą mu tenże metropolita odebrał, a jego samego ukarał. Umarł w Nowogródku w sierpniu 1652 na stanowisku wikarego domu.
Niesiecki; Boniecki; tenże, Poczet Rodów, W. 1887; Uruski; Kraszewski, Wilno, Wil. 1841, III 274; Archeogr. Sbornik X, XII, XIII; Teka Wileńska, Wil. 1857, nr 2, s. 165; Acta man. L. Kiszka 438 (rkp.).
Ks. Józefat Skruteń ZSBW