Danicz Julian (1822–1903), pracownik sztuki drukarskiej, powstaniec. Ur. w Kamieńcu Podolskim. W r. 1848 przybył do Lwowa w chwili jego bombardowania przez generała austriackiego Hammersteina. Oburzony tym widokiem, przedarł się na Węgry i wziął czynny udział w ich walce z Austrią o wolność, pod komendą generała Józefa Bema. Odbył całą kampanię, a po walce musiał szukać schronienia na obczyźnie. Emigrował do Anglii i osiadł w Londynie, gdzie, szukając chleba, stanął przy kaszcie w drukarni rewolucyjnego pisma rosyjskiego »Kołokoł« (Dzwon) i odtąd już poświęcił się zawodowi drukarskiemu i kształcił się w nim dalej. Tutaj zaskoczył go rok 1863. Na odgłos walki o niepodległość, powrócił do kraju, wytrwał przez całą kampanię i brał udział w szeregu potyczek. Po powstaniu udał się znowu na tułaczkę. Osiadłszy w Genewie, brał czynny udział w pracy organizacyjnej tamtejszych wychodźców polskich, wstąpił do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Emigrantów, a nawet został jego prezesem. W r. 1871 przybył do Lwowa, wstąpił do drukarni »Dziennika Lwowskiego« i spędził tu resztę żywota w cichej, żmudnej, a pożytecznej pracy drukarskiej. Należał do założycieli lwowskiej »Związkowej Drukarni« i do innych stowarzyszeń drukarskich. Otaczał go ogólny szacunek. Ze skromnych oszczędności, gromadzonych przez życie zapisał tysiąc koron dla żeńskiego personelu, zatrudnionego przy maszynach wspomnianej drukarni. Umarł we Lwowie dnia 4 IV 1903. Spoczął na cmentarzu kolegów powstańców z r. 1863.

Współczesne lwowskie dzienniki: »Kurier Lwowski«, »Dziennik Polski«, »Ognisko«, »Czasopismo dla spraw drukarskich i pokrewnych zawodów« i Bober A. W., Historia drukarń i stowarzyszeń drukarskich we Lwowie, Lw. 1926.

Aleksander Czołowski