INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Karol Antoni Simon  

 
 
2 poł. XVIII - 1841
Biogram został opublikowany w latach 1996-1997 w XXXVII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Simon Karol Antoni (zm. 1841), litograf, księgarz, nakładca, nauczyciel muzyki. Pochodził przypuszczalnie z Berlina, gdzie prowadził księgarnię i wydawnictwo specjalizujące się w drukach muzycznych. Możliwe, że naukę rzemiosła pobierał w Warszawie, ponieważ w późniejszych latach utrzymywał ożywione kontakty z warszawskimi oficynami litograficznymi – głównie z Karolem Magnusem i Jerzym Schaffnerem.

Zapewne na przełomie l. 1815 i 1816 S. osiedlił się w Poznaniu i wystąpił o zezwolenie na nauczanie muzyki oraz handel muzykaliami i instrumentami muzycznymi. Otrzymał je w r. 1817. W r. 1819 uzyskał koncesję na otwarcie pierwszego w Poznaniu zakładu litograficznego. Koncesję rozszerzono w r. 1823 o prawo drukowania i sprzedawania podręczników muzycznych. «Księgarnia, Skład Sztuk Pięknych i Zakład Litograficzny» mieściła się przy Starym Rynku. S. był znanym nauczycielem muzyki, przede wszystkim gry fortepianowej i organowej. Był autorem podręczników: Nauka grania na organach… (1823, zaginiona) i Krótka nauka poznania reguł harmonii, czyli generałbasu… (2 wyd. w r. 1824). W r. 1822 ogłosił Katalog muzykaliów własnego nakładu będący podstawowym źródłem wiedzy o jego wydawnictwie. Jako nakładca publikował przede wszystkim nuty przeznaczone dla amatorów, utwory Józefa Elsnera, Karola Kurpińskiego czy Jana Kiszwaltera, marsze i pieśni z okresu powstania listopadowego ozdobione patriotycznymi rycinami. Oprócz muzykaliów wydawał S. inne prace drukarskie w technice litograficznej. Z jego warsztatu wyszły m.in.: portret śpiewaczki Angeliki Catalani, która występowała w Poznaniu w r. 1819, pianisty Józefa Krogulskiego (1825–6), widoki rynku poznańskiego (1820), bardzo rozpowszechniony „Zbiór wizerunków wsławionych w ostatnich czasach Polaków” (I seria ukazała się w październiku 1829). S. współpracował także z innymi artystami. Wspólnie z Teofilem Mielcarzewiczem wydał album ubiorów „Zbiór wszystkich gatunków wojska polskiego w r. 1831”. Na te lata przypada okres pełnej dojrzałości S-a jako litografa. Produkcja artystyczna zakładu S-a, podjęta stosunkowo późno była obfita i bardzo charakterystyczna. Pozwala ona zaliczyć S-a do grupy czołowych litografów. Jej patriotyczny charakter wywarł duży wpływ na kształtowanie świadomości i postaw Wielkopolan. W r. 1831 S. uruchomił pierwszą w Poznaniu wypożyczalnię nut, która cieszyła się wielkim powodzeniem. Firma była w tych latach największym zakładem tego typu w Wielkopolsce. S. utrzymywał także przez cały czas swój oddział w Berlinie. W r. 1833 spotkały S-a represje policyjne, m.in. za przygotowanie i wystawienie w oknie księgarni publikacji „Portrety różnych sławnych polskich mężów z czasów rewolucji” oraz wspomnianych już litografii z ubiorami armii polskiej.

W r. 1836 S. zlikwidował księgarnię, przekazał prowadzenie wydawnictwa w ręce D. Goldberga i wyjechał do Berlina. Po pewnym czasie wrócił do Poznania. Mimo swojego niemieckiego pochodzenia S. szybko zasymilował się w społeczeństwie polskim. Był członkiem Poznańskiego Tow. Sztuk Pięknych (od r. 1837). S. zmarł w Poznaniu w r. 1841.

Nie wiadomo, czy S. założył rodzinę. Jego bratankiem był artysta malarz Władysław Simon (zob.).

 

Warkoczewska M., Widoki starego Poznania, P. 1960; – Estreicher w. XIX, IV; Bibliografia muzyki polskiej w czasopismach niemuzycznych (1800–1830), Kr. I; Podhajski M., Bibliografia polskich podręczników i prac z zakresu harmonii XIX wieku, „Zesz. Nauk. PWSM Gdańska” 1969 nr 7; Tomaszewski W., Bibliografia warszawskich druków muzycznych 1801–1850, W. 1992; Wojtkowski, Bibliogr. historii Wpol., I–II; Enc. Wiedzy o Książce; PSB (Mielcarzewicz Teofil); Słown. Pracowników Książki Pol. (J. Jachowski, bibliogr.); Wpol. Słown. Biogr. (K. Michałowski); – Dzieje Poznania, W. 1994 II cz. 1; Dziesięć wieków Poznania, III; Jazdon A., Polski ruch wydawniczy w Wielkim Księstwie Poznańskim w l. 1831–1862, P. 1990; Tomaszewski W., Warszawskie edytorstwo muzyczne w latach 1772–1865, W. 1992; Warkoczewska M., Malarstwo i grafika epoki romantyzmu w Wielkopolsce, P. 1984; Zakrzewska-Nikiporczyk B., Muzyczny ruch wydawniczy w Wielkopolsce (1815–1975), Bydgoszcz 1986; – Motty M., Przechadzki po mieście, W. 1957 I–II.

Andrzej Jazdon

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.