Błachowski Konstanty (1849–1921), lekarz wojskowy. Ur. 20 II w Konkolówce w b. Galicji zachodniej, z ojca Józefa i matki Anny z domu Kreisel, skończył gimnazjum w Przemyślu, poczem studjował w ces.-król. medyczno-chirurgicznej Akademji Józefińskiej w Wiedniu, gdzie też uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich w r. 1874. Jako lekarz wojskowy pełnił służbę w garnizonach w Dębicy (w 1. p. uł. ces.), Tarnopolu, Opawie, Lwowie i Wiedniu, przechodząc wszystkie stopnie hierarchji wojskowej od porucznika-lekarza do generała-lekarza. W czasie wielkiej wojny 1914–18 był naprzód organizatorem szpitalnictwa Czerwonego Krzyża w Wiedniu, następnie inspektorem sanitarnym w armji południowej z siedzibą w dowództwie armji w Grazu. Po powstaniu Polski zgłosił się do służby w armji polskiej, ale w objęciu służby przeszkodziła mu ciężka choroba serca, której uległ dnia 18 IV 1921 w Czerniejewie w Wielkopolsce. Z synów Stefan jest prof, psychologji i pedagogiki na Uniw. Poznańskim.

Adam M. Skałkowski