Dawid Leonard (ok. r. 1530), wychrzczony żyd warszawski, nauczyciel języka hebrajskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Śladów jego działalności pedagogicznej zachowało się bardzo niewiele; najuchwytniejszym z nich jest przedmowa, którą poprzedził krakowskie wydanie »Elementale hebraicum« Filipa Noveniana z r. 1530; zwrócona do Piotra Tomickiego, zaświadcza ona, że właśnie za staraniem i na koszt biskupa odbywały się wykłady D-a. Przypadają one mniej więcej na lata 1528–34, ale zarówno data początkowa jak końcowa jest niepewna. Poza tym o D-ie wiemy tylko to, co się da wyłuskać z napuszonych pochwał, jakimi go zaszczycili Jerzy Liban (1528) i Jan van der Campen (1534). Zdaje się zresztą, że słowa Campensisa (przytoczone w hebrajskim oryginale przez Bałabana, a w polskim tłumaczeniu przez Barycza) odnoszą się nie tyle do wspomnianego przedruku krakowskiego, ile do gramatyki hebrajskiej ułożonej przez samego D-a; tę gramatykę, dzisiaj bliżej nieznaną a również dedykowaną Tomickiemu, posiadał w rękopisie J. J. Załuski.

Janocki J. D., Specimen catalogi codd. mss Bibl. Zaluscianae, Varsoviae 1752, 120; Bałaban M., Historia Żydów w Krakowie, wyd. nowe, Kr. 1931, I 523/4, 526; Barycz H., Historia Uniw. Jagiell., Kr. 1935 (indeks).

Red.