Słowikowski Marcin Kazimierz (zm. 1703), prawnik, profesor Uniw. Krak. Kasper Niesiecki przypisał mu h. Suchekomnaty, lecz S. pochodził najpewniej z krakowskiej rodziny mieszczańskiej. Był synem Stanisława.
S. studiował na Uniw. Krak. sztuki wyzwolone, 10 IV 1673 uzyskał stopień bakałarza, a 30 VI r.n. magistra sztuk wyzwolonych. Jako docent bezpłatny podjął wkrótce zajęcia na Wydz. Filozoficznym, gdzie komentował dzieła Arystotelesa. Przed 21 II 1681 otrzymał seniorat szkoły paraf. Bożego Ciała na Kazimierzu przy Krakowie. Pełniąc te obowiązki kilkakrotnie stawał przed sądem rektorskim dla wyjaśnienia spraw spornych z kazimierskimi Żydami. W l. 1683–4 był notariuszem sądu rektorskiego, od r. 1684 syndykiem uniwersyteckim i seniorem bursy Jerozolimskiej. Dn. 28 II 1684 został powołany do Kolegium Mniejszego, przedstawiwszy «pro loco» dysertację Quaestio meteorologica de fluxu et refluxu maris (Kr. 1684). W rozprawce tej dowodził (być może zainspirowany pracami I. Newtona), że przyczyną przypływów i odpływów morza jest Księżyc. Prawdopodobnie w tym okresie jednocześnie z zajęciami profesorskimi studiował prawo. Dn. 22 III 1684 został instytuowany na kanonię w kapitule kolegiaty św. Michała na zamku, zaś w kwietniu t.r. otrzymał niższe święcenia kapłańskie.
Latem 1688 wyjechał S. z kasztelanicem sandomierskim Janem Aleksandrem Tarnowskim za granicę. Prawdopodobnie od grudnia t.r. był w Padwie i w styczniu 1687 uczestniczył w zebraniu studentów nacji polskiej przy tamtejszym uniwersytecie, zaś 25 III t.r. wpisał się do metryki nacji polskiej. Wkrótce potem wyjechał do Rzymu i 8 VII 1687 uzyskał w Sapienzy stopień doktora obojga praw. W drodze powrotnej zatrzymał się jeszcze w Padwie, gdzie we wrześniu t.r. immatrykulował się na Uniw. Prawników, zapewne więc słuchał wykładów. Po powrocie do Krakowa podjął zajęcia na Uniw. Krak. w półr. zim. 1687/8 i z prezenty uniwersytetu otrzymał kanonię «fundi Gorscianae» w kapitule kolegiaty Wszystkich Świętych w Krakowie. Jednomyślnie wybrany przez władze uniwersyteckie na dyrektora Akad. Lubrańskiego w Poznaniu, objął S. ten urząd 24 V 1688 i sprawował go do grudnia 1692. Starając się o dopuszczenie do Kolegium Prawniczego na Uniw. Krak. przedstawił publicznie 19 II 1693 rozprawę Quaestio iuridica de decimis (Kr. 1693) zadedykowaną bpowi krakowskiemu Janowi Małachowskiemu. W kontekście historycznym uzasadniał tu prawo Kościoła do pobierania dziesięciny. Już jako profesor praw powtórnie wyjechał do Poznania, gdzie do 12 XI 1693 kierował Akad. Lubrańskiego. Wróciwszy do Krakowa wizytował S. jako jeden z komisarzy z ramienia Uniw. Krak. szkoły parafialne. Od r. 1694 obierany był co roku konsyliarzem lub prepozytem Kolegium Prawniczego. Dn. 25 VIII 1694 dostał lepiej uposażoną kanonię fundacji Tomasza Eustachego w kapitule kolegiaty Wszystkich Świętych, niedługo zaś potem probostwo w Racławicach. Dn. 26 II 1699 nostryfikował w Uniw. Krak. swój rzymski doktorat praw na podstawie dysertacji Quaestio iuridica de legatis (Kr. 1699), poświęconej zapisom testamentowym. Powołując się na polskie i obce źródła oraz uchwały soborowe uzasadniał pełnoprawność legatów przeznaczonych na «pobożne cele» (do których włączył m. in. uniwersytet), mimo zakwestionowania samego testamentu. S. zmarł w Krakowie i pochowany został 24 VII 1703 w kościele Wszystkich Świętych.
Estreicher; Niesiecki; Słown. Pol. Teologów Katol., IV; – Nowacki, Dzieje archidiecezji pozn., II; Wiśniewski J., Dekanat miechowski, Radom 1917 s. 195; – Arch. nacji pol. w uniw. padewskim, I–II; Statuta nec non liber promotionum; Szumowic M., Eximius astreae caelestis speculator…, Kr. 1703; Zrzodlinski K., Semita virtutum, Kr. 1699; – Arch. Kurii Metropolitalnej w Kr.: Acta officialia rkp. 156 s. 672–673, Liber ordinandorum rkp. 5 k. 160v.; Arch. UJ: rkp. 20 s. 327, 331, 333, 339, 344, 363, 371, 375, 383, 390, 473, 565, 675–676, 685, 687, 694, rkp. 50 s. 6, 12, 18, 20, 22, 28, 30, 40, 44, 46, 50, rkp. 76 s. 290, rkp. 90 s. 71 i n., rkp. 208 s. 539, 559, 796, 834, 838, Mater. Leszka Hajdukiewicza; B. Jag.: rkp. 5359/12.
Wanda Baczkowska