Eljasz Maria (1860–1938), art. malarka i hafciarka. Urodziła się 28 V w Krakowie jako najmłodsze dziecko Wojciecha E., malarza religijnego, i jego drugiej żony Tekli z Krzyżanowskich. Już od wczesnych lat młodości objawił się u niej talent do rysunku, rozwijany przez ojca i o dwadzieścia lat starszego brata Walerego. Prawdopodobnie studia malarskie odbywała w krak. Akademii Sztuk Pięknych. W ll. 1892–4 wystawiła w Tow. Przyj. Sztuk Pięknych następujące obrazy: Z Zakopanego, krajobraz (bez tytułu), Widok z Woli Justowskiej, Przy Tońskim gościńcu (akwarela). Ze Strążysk (akwar.). Obrazki jej odznaczały się subtelnym rysunkiem i odczuciem światła i przestrzeni. W następnych latach poświęciła się całkowicie sztuce stosowanej, a mianowicie malarstwu na porcelanie, płótnie i drzewie oraz projektom wzorów hafciarskich. Za swe prace otrzymała na wystawie krajowej we Lwowie 1894 r. medal srebrny. Uczyła również na kursach kobiecych im. A. Baranieckiego sztuki stosowanej. Weszła też w kontakt ze znaną hafciarką Marią Modes-Dudrewiczową. Odznaczała się wielką ruchliwością umysłu i szlachetnością charakteru; interesowała się sprawami społecznymi. Umarła w »Domu nauczycielek« w Krakowie przy ul. Karmelickiej, gdzie miała dożywotnie mieszkanie.

Papiery rodzinne i inform. od siostrzeńca p. Tad. Makarewicza; Świeykowski, Pamiętnik Tow. Przyj. Sztuk Pięk., Kr. 1905.

Justyn Sokulski