Eljasz Władysław Urban (1847–1919), powstaniec styczniowy, artysta rzeźbiarz. Był nieślubnym synem Wojciecha (zob.) i Franciszki Krzyżanowskiej, siostry Tekli Krzyżanowskiej, jego drugiej żony. Miał brata przyrodniego, Walerego (zob.). Ur. w Krakowie, gdzie uczęszczał do Gimn. św. Anny. Mając zaledwie 16. rok życia umknął z domu i zaciągnął się w szeregi powstańcze. Walczył pod Miechowem (18 II 1863), gdzie się dostał do niewoli. Skazany i wysłany do Permu, był ponownie więziony, a stąd przeniesiony do Nikołajewska, gdzie przebył 4 lata na osiedleniu. Po powrocie do Krakowa kształcił się w Techn. Szkole krak., a w domu pod kierunkiem ojca, wytrawnego znawcy sztuk plastycznych. Jako rzeźbiarz wystawiał w ll. 1871–85. W zbiorach Tow. Przyj. Nauk w Poznaniu jest jego Popiersie J. I. Kraszewskiego, a w Muzeum im. Lubomirskich (Ossolineum) we Lwowie Popiersie Jerzego Lubomirskiego. W Muzeum w Rapperswilu (Szwajcaria – kat. 1909, s. 102–4) przechowuje się obok 8 popiersi królów polskich przez niego rzeźbionych, też przez Ajdukiewicza malowany portret E-a Władysława. Umarł w Krakowie 12 II 1919; pochowany został na Starym Cmentarzu Podgórskim w Krakowie.

E. był dwukrotnie żonaty, po śmierci Matyldy Blum (zm. 1898) poślubił 27 VI 1906 Leonię Marię (Eleonorę) Łękawską, z którą miał syna, Tadeusza Władysława (1909–2002).

Listy z wygnania w posiadaniu podpisanego. Akta Wzaj. Pomocy Sybiraków w Archiwum Aktów Dawnych m. Krakowa; Zapałowski, Pamiętniki, t. II; Maleszewski Jerzy, Uczestnicy powst. stycz. zesłani i internowani, W. 1931; Świeykowski, Pamiętnik Tow. Przyj. Sztuk Pięknych w Kr., Kr. 1905; Thieme-Becker, t. X, Lipsk 1914, s. 458; – Informacje Andrzeja W. Pacyny z Kr. na podstawie ksiąg metrykalnych parafii św. Józefa w Podgórzu.

Justyn Sokulski