Bóbr-Piotrowicki Teodor Piotr (1796–1865), marszałek szlachty gub. wołyńskiej. Syn Kajetana († 1831), h. Pilawa, chorążego buławy polnej kor., od 1789 szambelana król., wreszcie generała, znanego z bogactwa, skąpstwa i nieustannych procesów, i matki Ludwiki z Ostrowskich. W r. 1826 obrany marszałkiem pow. krzemienieckiego. Należał przed r. 1830 do tajnej organizacji patrjotycznej na Wołyniu, »przypuszczony do związku bardziej przez obawę, żeby nie wydał tajemnicy, którą potrafił zbadać, niżeli przez wiarę w jego dobre chęci«. Po wybuchu powstania 1830 był aresztowany i przez pół roku więziony w Żytomierzu. Spowodu bliskich stosunków z gubernatorem kijowskim, ks. Wasilczykowem, obrany został w r. 1841 przez szlachtę wołyńską, razem z Dembowskim i Przezdzieckim, delegatem do Petersburga z prośbą do tronu o »rozciągnięcie prerogatyw rosyjskich na gub. podolską, kijowską i wołyńską, i wybór urzędników«; 24 VIII 1844 obrany marszałkiem gubernjalnym wołyńskim, urząd ten sprawował do 3 XII 1850; w 1846 został radcą stanu i kamerjunkrem dworu ros. Pan znacznej fortuny (dziedziczył bowiem i po bracie, Urbanie), wielkiej ogłady, ugrzeczniony a butny, po staropolsku hojny i gościnny, a przestrzegający etykiety niemal dworskiej w swojej wspaniale urządzonej rezydencji w Zahajcach, gdzie się prawie cały Wołyń zbierał i bawił. Zm. w Zahajcach 1865.
Dr Antoni J. (Rolle), Sylwetki i szkice, ser. IX, Kr. 1893, 15 sq., 51 sq.; (Giżycki), Spis ważn. miejscowości w pow. starokonstantynowskim, Stary Konstantynów 1910, 51 sq., 610; Radzymiński, Marszałkowie wołyńskiej ziemi, Lw. 1916, 52; Marszałkowie Litwy i Rusi porozb., rkp. B. im. Łopacińskiego w Lublinie, 571; Turkułł, Gawędy familijne, Kr. 1897, pass.; Wrotnowski, Powstanie na Wołyniu, Podolu i Ukrainie, Lipsk 1875, 90; Drzewiecki Józ., Pamiętniki, Wil. 1858, 418; Helenjusz (Iwanowski), Listki, Kr. 1901, I 313.
Henryk Mościcki