Tarnawiecki Marian Karol (1880–1947), inżynier górnictwa, budowniczy linii kolejowych w Peru, konsul honorowy Rzeczpospolitej Polskiej w Limie.
Ur. 2 VII w Pascani (Pașcani) w Rumunii, był synem pochodzącego z rodziny szlacheckiej Juliana i Karoliny z domu Riegler. Był spokrewniony z Piotrem Tarnawieckim (zob.).
T. zdał maturę prawdopodobnie w Czerniowcach, po czym studiował w Technische Hochschule w Wiedniu i otrzymał dyplom inżyniera górnictwa. Pracował przy wydobyciu ropy naftowej w Turcji i Azji Mniejszej, a także w USA oraz prawdopodobnie w Argentynie. W r. 1900 lub 1901 przybył do Peru, gdzie dla brytyjskiej firmy Peruvian Corporatión Ltd. pracował w dep. Ancash przy budowie linii kolejowej między Chimbote a Cañon del Pato oraz przy wytyczaniu szlaku kolejowego między Limą a Ancón. Zatrudniony przez firmę amerykańską, uczestniczył w l. 1906–9 w poszukiwaniach złóż ropy naftowej w okolicach Lobitos i Zorritos oraz Talara, a także, mimo obiekcji pracodawców, przeprowadził zakończone powodzeniem poszukiwania w strefie nadmorskiej. Ponownie zatrudniony w l. 1909–11 przez Peruvian Corporatión Ltd., pracował przy kontynuowaniu budowy transandyjskiej linii kolejowej Ernesta Malinowskiego na odcinku La Oroya–Huancayo, a następnie przy poszukiwaniach geologicznych (przede wszystkim wolframu) w departamentach La Libertad i Ancash. W l. 1911–13 brał udział w rozbudowie linii kolejowej Pacamayo–Chilete, po czym wrócił do poszukiwań geologicznych i prac górniczych w dep. La Libertad, zwłaszcza w prowincjach Pataz i Santiago de Chuco, m.in. zbudował od podstaw kopalnię złota w Quiruvilca. Prowadził w l. 1914–18 prace górnicze dla kopalń wolframu w rejonie Tamboras, Huallapón i Pasto Bueno na pograniczu departamentów La Libertad i Ancash. W tym okresie zorganizował pięciomiesięczną wyprawę do słabo rozpoznanego rejonu Pajatén, leżącego między rzekami Marañón i Huallaga i sporządził mapę tego terenu. Na obszarach pokrytych selwą próbował utworzyć polską kolonię o nazwie Pomerania (Pomorze), ale jego starania nie odniosły skutku. Pracując od r. 1918 przy eksploatacji złota w Parcoy (dep. La Libertad), został właścicielem tamtejszej kopalni. Dn. 1 IV 1924 otrzymał obywatelstwo peruwiańskie (14 VI 1941 potwierdzone przez peruwiańskie MSZ). W l. 1925–30 uczestniczył w budowie drogi między Huamachuco a Tres Ríos (dep. La Libertad), potem do r. 1932 na zlecenie Peruvian Corporatión Ltd. prowadził dalsze prace nad przebiegiem linii kolejowej między Limą a Ancón. Powstanie przemysłu wydobywczego w regionie Pataz opisał w r. 1929 w artykule La región aurífera de Pataz („Boletín de la Sociedad Geológica del Perú” R. 3 nr 1 s. 15–49).
Dn. 6 VI 1932 został T. mianowany przez ministra spraw zagranicznych Augusta Zaleskiego konsulem honorowym RP w Limie, a 13 VIII t.r. jego listy komisyjne podpisał prezydent RP Ignacy Mościcki. W r. 1933 otrzymał exequatur i podjął czynności konsularne. Kontynuując działania poprzedników, Stanisława Madejewskiego i Witolda Szyszłło, propagował i pomagał w nawiązywaniu kontaktów handlowych między Peru a Polską. Dn. 4 X 1937 został na własną prośbę zwolniony ze stanowiska, ale mimo to w okresie drugiej wojny światowej wypełniał wiele czynności konsularnych na rzecz obywateli polskich.
Równocześnie w l. trzydziestych, na zlecenie rządu peruwiańskiego, prowadził T. prace przy rozbudowie linii komunikacyjnych w środkowej i północnej części kraju, a dla Peruvian Corporatión Ltd. wytyczył linię kolejową w regionie Morococha. Od r. 1933 prowadził badania i poszukiwania złóż srebra, cynku i ołowiu w górniczym rejonie Huachocollpa (dep. Huancavelica). T.r. sprzedał kopalnię złota w Parcoy i rozpoczął eksploatację złota w Aryabamba w prow. Pataz, którą prowadził do r. 1938; poszukiwał też minerałów, przede wszystkim srebra, ołowiu i miedzi w Callejón de Huaylas. Na własny koszt wykonał badania komunikacyjne i irygacyjne w departamentach: La Libertad, Ancash, Lima i Junin, a wyniki przekazał peruwiańskiemu Min. Gospodarki. Na zaproszenie Londyńskiego Tow. Geologicznego uczestniczył w ekspedycji McGregora, która w l. trzydziestych badała południe Peru. Z Jerzym Potockim, Paulem Bonerem i Cesarem Barrio założył w r. 1941 przedsiębiorstwo Agricola Industrial «Nueva Atlantidá» w celu pozyskiwania kauczuku na obszarze 380 tys. ha; utworzył też w sierpniu 1942, m.in. z Potockim, spółkę «Susan», dla której prowadził poszukiwania ropy naftowej w departamentach San Martin i Loreto. Na rzecz amerykańskiego przemysłu wojennego wydobywał w l. 1941–3 mikę w miejscowości Quilca (dep. Arequipa). Był członkiem peruwiańskich i międzynarodowych towarzystw technicznych. W trakcie prac w kopalniach cynku, miedzi i srebra w rejonie Huanuco doznał wylewu krwi do mózgu; przewieziony do Limy, zmarł tam 27 XII 1947. Był odznaczony m.in. Orderem Odrodzenia Polski.
W zawartym 8 I 1903 w Limie małżeństwie z Adelą Saco Arenas (ur. 1881) miał T. czworo dzieci: Carlosa Juliana Vladimira (ur. 1903), Marię Adelę (ur. 1906), Rafaela Mariano (ur. 1911) i Antonia Juliana (ur. 1920).
Encyklopedia polskiej emigracji i Polonii, Tor. 2005 V; Polska diaspora, Kr. 2001; Urbański E. S., Sylwetki polskie w Ameryce Łacińskiej w XIX i XX wieku. Uczeni, literaci, artyści, kler i wojskowi, Steven Point 1991 II 164–5; – Budrewicz O., Spotkania z Polakami, W. 1969 s. 62; Dzieje Polonii w Ameryce Łacińskiej. Zbiór studiów, Wr. 1983; Garrido J. E., Don Mariano Tarnawiecki, „La industria” (Trujillo) 1949 nr z 16 I; Los Polacos en el Perú, Lima 1979 s. 131–4; Pool R. A., Parcoy: Una mina rejuvencida, „Mineria” 1988 nr 224 s. 27–9; Santos-García S. J., Historia del Perú, Lima 1948 s. 154–6; – Rocznik służby zagranicznej RP. Stan na 1 kwietnia 1937, W. 1937 s. 113, 267; toż, Stan na 1 czerwca 1939, W. 1939 s. 124, 301; – AAN: MSZ, sygn. 9834 k. 76–7, 111, 127–9, Poselstwo RP w Bernie, sygn. 276 k. 107, Prezydium Rady Ministrów cz. VI, sygn. 74–3 t. 1 s. 2, 13, Ambasada RP w Waszyngtonie, sygn. 2094; Arch. MSZ w W.: Zespół 6, Dep. Polit., t. 1416 k. 7; Pol. Inst. Nauk. w Nowym Jorku: Poselstwo RP w Rio de Janeiro, pudło 5 sygn. 155; – Mater. rodziny Tarnawieckich Barrio z Limy.
Krzysztof Smolana