Działyński Michał († 1617), syn Pawła, kasztelana dobrzyńskiego, i Krystyny z Kostków, wojewodzianki chełmińskiej, urodził się około 1560 r. W młodości dworzanin Andrzeja Batorego, synowca króla Stefana, bawił z nim w tym charakterze w Rzymie w r. 1584, skąd wrócił do Polski w kwietniu tegoż roku, porzuciwszy służbę. W r. 1589 posłował na sejm i podpisał transakcję będzińską z Maksymilianem, w r. 1596 deputat na trybunał koronny. Do senatu wszedł jako kasztelan brzeski, mianowany 25 IV 1602, przeniesiony w tym jeszcze roku na województwo inowrocławskie, w r. zaś 1609 na brzeskie. Wysłany przez Zygmunta III do Rzymu w r. 1608, odprawił misję własnym kosztem, co mu przyniosło w nagrodę starostwo gniewskie. Posiadał nadto starostwo bobrownickie i nieszawskie. W r. 1613 był komisarzem do granicy ze Śląskiem. Żenił się dwukrotnie: z Elżbietą z Czemów i z Reginą Eisenreich, po jego śmierci żoną Olbrychta Stan. Radziwiłła. Z pierwszego związku miał 7 synów i 1 córkę. Łączyły go bliższe stosunki z poetą ks. Stanisławem Grochowskim, który poświęcał jemu i synom okolicznościowe wiersze. Zmarł 29 IV 1617 w wieku 57 lat, pochowany w Działyniu, swej posiadłości rodzinnej.

Działyniana w rękopisach B-ki Kórn.; Niesiecki; Złota księga XVI; Czaplewski; Senatorowie Prus Król.; Stanislai Resci Diarium, wyd. J. Czubek. Krak. 1915; Barycz H., Polacy na studiach w Rzymie, Krak. 1938; Grochowski Stan., Toruńskie nocy, Kr. 1610.

Stanisław Bodniak