INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Ludwik Mokronowski (Mokronoski) h. Bogoria      Ludwik Mokronowski, frag. obrazu olejnego z XVIII wieku, ze zbiorów Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie.

Ludwik Mokronowski (Mokronoski) h. Bogoria  

 
 
Biogram został opublikowany w 1976 r. w XXI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Mokronowski (Mokronoski) Ludwik h. Bogoria (zm. 1770), strażnik polny kor., poseł na sejmy. Był synem Franciszka Konstantego, chorążego warszawskiego, i Ewy z Bromirskich, podkomorzanki wyszogrodzkiej. Miał liczne rodzeństwo: dwie siostry i trzech braci, wśród nich Andrzeja (zob.) i Wojciecha (zob.). Działalność publiczną rozpoczął w r. 1727 jako łożniczy królewski. Jako chorążyc warszawski posłował z ziemi warszawskiej na sejm elekcyjny 1733 r. Następnie, w r. 1738, został podczaszym inowrocławskim, w r. 1741 otrzymał urząd chorążego warszawskiego, a w r. 1756 – strażnika pol. kor. W r. 1758 był obrany posłem na sejm z ziemi dobrzyńskiej. Zarówno podczas obrad tego sejmu, jak i następnych M. nie przejawiał większej aktywności i diariusze sejmowe nie zawierają śladów jego przemówień. W r. 1760 M. sprawował funkcję marszałka Trybunału Skarbowego w Radomiu. W r. 1761 uczestniczył w sejmie nadzwycz. jako poseł z woj. płockiego i należał do 40 posłów, którzy podpisali manifest zrywający sejm. Na sejm 1762 r. posłował z ziemi warszawskiej. Gdy po zerwaniu obrad Czartoryscy ogłosili manifest skierowany przeciw Henrykowi Brühlowi, M. był jednym z 49 posłów, którzy podpisali remanifest w jego obronie. Wg opinii Stanisława Augusta M. zrobił to wbrew woli, pod naciskiem swego zwierzchnika hetmana w. kor. Jana Klemensa Branickiego i hetmana polnego Wacława Rzewuskiego, którzy zagrozili mu utratą stanowiska i innych korzyści. M. jako człowiek ubogi i obarczony dziećmi musiał się z tym liczyć, mimo że jego brat Andrzej postąpił odmiennie. W r. 1764 M. uczestniczył w sejmiku przedkonwokacyjnym, odbywającym się w Lipnie, podczas którego doszło do ostrej scysji i podwójnego wyboru posłów. Został wówczas pierwszym posłem dobrzyńskim wraz z Józefem Nałęczem jako przedstawiciel stronnictwa «patriotycznego», podczas gdy zwolennicy Czartoryskich wybrali drugą parę posłów: Józefa Leona Rutkowskiego i Fabiana Rościszewskiego. Podczas sejmu konwokacyjnego M. jako jeden z 45 posłów podpisał 7 V t. r. manifest hetmana J. K. Branickiego, który protestował przeciwko poczynaniom Czartoryskich i wkroczeniu wojsk rosyjskich do kraju. Brał udział w odwrocie wojsk Branickiego na południe, ale «bez żwawej potyczki» dał się wraz z kilku chorągwiami i kasą hetmańską otoczyć i «zabrać» oddziałom Kazimierza Poniatowskiego. W czasie obrad sejmu elekcyjnego złożył 31 VIII odwołanie manifestu, a 6 IX uczestniczył w elekcji Stanisława Augusta z ziemią wyszogrodzką woj. mazowieckiego. Gdy zawiązana została konfederacja barska, M. trzymał się z daleka od tego ruchu. Zmarł w r. 1770, przed 7 VI.

M. był żonaty z Józefą Czosnowską, podczaszanką warszawską. Z małżeństwa tego pozostawił dwóch synów: Stanisława (zob.) i Antoniego, starostę złotoryjskiego i rotmistrza wojsk kor., oraz dwie córki: Julię, żonę Jana Rościszewskiego, chorążego płockiego, i Annę, żonę Damazego Mioduskiego (zob.).

 

Niesiecki; Uruski; – Konopczyński W., Polska w dobie wojny siedmioletniej, W. 1909 I; Nabielak L., Jan Klemens Branicki, Lw. 1864 s. 91; Roepell R., Polen um die Mitte des 18 Jahrhunderts, Gotha 1876 s. 140; – Diariusze sejmowe z w. XVIII, III; Diariusze sejmów: 1761, 1762, 1764 (konwokacyjnego i elekcyjnego), druki współczesne; Kronika Podhorecka 1706–1779, Kr. 1860 s. 250; Matuszewicz M., Pamiętniki, W. 1876 III, IV; Mémoires du roi Stanislas-Auguste, I; Vol. leg., VII 125; – „Kur. Pol.” 1756 nr 176; Suplement do „Wiad. Warsz.” 1770 nr 47; – AGAD: Arch. Roskie XIV–31 (5 listów do J. K. Branickiego z l. 1755–61); B. Jag.: rkp. 7911 (7 listów z l. 1762–64 J. K. Branickiego do M-ego), 7916, 7925, 7926; B. Ossol.: rkp. 718.

Hanna Dymnicka-Wołoszyńska

 
 

Powiązane zdjęcia

   

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Hugo Kołłątaj (Kołłontay)

1750-04-01 - 1812-12-28
filozof
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Grzegorz Wincenty Piramowicz

1735-11-25 - 1801-11-14
jezuita
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.