INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Piotr Kazimirski h. Bibersztein  

 
 
ok. 1540 - po 1598
Biogram został opublikowany w latach 1966-1967 w XII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kazimirski (Kazimierski) Piotr h. Bibersztein (ok. 1540–po 1598), rotmistrz królewski, arianin. Syn Tomasza i Barbary z Gołuchowskich. W r. 1575 zrzekł się (wraz z 5 braćmi) swego udziału w dziedzictwie po ojcu na rzecz brata Mikołaja. Już w młodym wieku zaczął szukać kariery życiowej w wojsku, zaciągając się w szeregi żołnierzy inflanckich. W r. 1562 brał udział w zwycięskim starciu ze Szwedami pod wodzą wiceregenta Inflant Mikołaja Talwosza, które miało miejsce w rejonie Weissenstein (Biały Kamień), a w r. 1564 w głośnej bitwie nad rzeką Ułą, gdzie woj. wileński Mikołaj Radziwiłł «Czarny» i Hrehory Chodkiewicz, hetman inflancki, rozbili armię moskiewską pod wodzą Szujskiego. Podczas wyprawy radoszkowickiej z końcem 1567 r. znalazł się wśród wojsk oblegających miasto Ułę. Oblężenie, które trwało i przez początek n. r., zakończyło się niepowodzeniem wojsk litewskich. Wreszcie w styczniu 1569 r. K., znalazłszy się w szeregach oddziału płka A. Połubińskiego, uczestniczył w brawurowym napadzie na leżący 30 km na płd.-zach. od Pskowa zamek moskiewski Izborsk, który zdobyto, biorąc m. in. do niewoli Afanasjewa Naszczokina, zaufanego doradcę cara Iwana IV. Z kolei jednak szczupła załoga polska, zostawiona tu przez Połubińskiego w łącznej liczbie ok. 100 osób, musiała się poddać wojskom moskiewskim po 4-tygodniowej obronie. K. wraz z towarzyszami został wzięty do niewoli. Wkrótce potem car wysłał go jako swego posła do Zygmunta Augusta z żądaniem zwolnienia Naszczokina. Jemu samemu zaś zagroził, że w razie gdyby nie wrócił ponownie do niewoli, zostanie wydany rozkaz uśmiercenia reszty polskiej załogi Izborska. K. poinformował króla o wszystkim i wrócił do Moskwy. W drodze towarzyszyło mu polskie poselstwo, które miało starać się o wymianę jeńców. Car, zdziwiony powrotem K-ego, przystał w całej rozciągłości na wymianę. Zresztą w następnym (1570) roku doszło do zawarcia rozejmu. K. wrócił do Polski, gdzie otrzymał od Zygmunta Augusta w dzierżawę wieś Pokaniewo na Podlasiu. Dn. 25 XI 1576 r. Batory nadał mu w dożywocie dochód z myta kowieńskiego w wysokości 150 talarów rocznie za liczne zasługi wojenne. K-ego spotykamy ponownie w kampaniach moskiewskich Batorego, w których brał udział w stopniu porucznika w chorągwi husarskiej. W r. 1588 walczył chyba w rocie Sebastiana Lubomirskiego przeciwko Maksymilianowi pod Byczyną, a w r. 1589 w obliczu najazdu tatarskiego został wybrany przez sejmik województwa krakowskiego rotmistrzem jazdy (wespół z 5 innymi) i oddany pod rozkazy hetmana Zamoyskiego, którego podwładnym był już zresztą około 1583 r. Następne lata zapisały się w życiu K-ego dość ożywioną działalnością różnowierczą. W dn. 18 i 19 XI 1586 r. przebywał na zjeździe arian w Lublinie i pośredniczył w pertraktacjach z jezuitami o odbycie dysputy. W r. 1598 gościł w Pokaniewie Jana Liciniusa Namysłowskiego. Erazm Otwinowski zamieścił go w swoich „Bohaterach Chrystyańskich” i czyniąc aluzję do żołnierskiej przeszłości K-ego napisał, że jest on jako «żołnierz odrodzony wzorem Korneliusza setnika».

Żoną K-ego była Katarzyna z Niemstów, która po śmierci męża przejęła Pokaniewo.

 

Boniecki; Niesiecki; Paprocki; Uruski; – Kot S., Erazm Otwinowski, „Reform. w Pol.” R. 6: 1934; Lappo I., Vielikoje kniažestvo litovskoje, Pet. 1901 s. 432; Narbutt T., Dzieje narodu litewskiego, Wil. 1841 IX 437; Płokarz J., Jan Niemojewski, „Reform. w Pol.” R. 2: 1922; Studia nad arianizmem, W. 1959; – Akta sejmikowe woj. krak., I; Arch. Zamoyskiego, IV; Bielski, Kronika, s. 1607; Lustracje woj. podlaskiego 1570 i 1576, Wyd. J. Topolski i J. Wiśniewski, Wr.–W. 1959 s. XXII i XXIII; Opisi carskogo archiva XVI vieka i archiva posolskogo prikaza 1614 goda, Moskva 1960; Piotrowski J., Dziennik wyprawy Stefana Batorego pod Psków, Kr. 1894; Script. Rer. Pol., XVIII 152; – Arch. Państw. w Kr.: Acta terr. Cracoviensia 45, s. 713–6 (z notatek W. Urbana); B. Jag.: rkp. 107 s. 338.

Henryk Kotarski

 
 

Powiązane artykuły

 

Druga połowa XVI wieku

Druga połowa XVI wieku, a przede wszystkim interesujący nas okres panowania ostatniego Jagiellona – Zygmunta Augusta – to okres dominacji wojsk zaciężnych, co przekładało się na konieczność......
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Zygmunt III (Waza)

1566-06-20 - 1632-04-30
król Polski
 

Marcin Kromer

1512-11-11 - 1589-03-23
dyplomata
 
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.