Briganti Stanisław (1819–1886), więzień stanu 1846 r., oficer powstania węgierskiego i styczniowego. Pochodził z rodziny, mającej indygenat polski i pieczętującej się h. Jastrzębiec. Ojciec Wincenty był oficerem wojsk Ks. Warsz. i w bitwie nad Berezyną (1812) dostał się do niewoli rosyjskiej. Po kilku latach wygnania na Syberji powrócił do kraju i osiadł we wsi dziedzicznej Przebieczany pod Wieliczką. Był członkiem galic. sejmu stanowego. Ożeniony z Wiktorją Trzebińską. Jedyny syn Stanisław po r. 1846 przebył dwa lata więzienia w Nowym Sączu i we Lwowie. W r. 1849 odbył kampanję węgierską, w bitwie pod Temesvarem należał do eskorty jenerała H. Dembińskiego, który był kolegą i przyjacielem ojca. W 1. p. uł. legji polskiej został oficerem. Po upadku powstania węgierskiego internowany w Kutahji w Azji Mniejszej, wywieziony został następnie do Francji. W Paryżu zaczął od ciężkiej pracy ręcznej w fabrykach i doszedł do skromnej posady urzędnika zachodniej kolei żelaznej. Rok 1863 wyrwał go z Paryża. Przybył do kraju, uczestniczył w wyprawie Wysockiego pod Radziwiłłów, a po upadku powstania wyjechał zagranicę. Powrócił powtórnie z emigracji już po wojnie 1870/1 i wtedy został urzędnikiem magistratu krakowskiego. Umarł 22 II 1886 w Krakowie.

»Czas« nr 43 z 23 II 1886; »Nowa Reforma«, nekrolog, luty 1886; Uruski; Giller A., Notatka rękop. (w posiadaniu podpisanego).

Justyn Sokulski