Peters (Petersen) Stefan (2. poł. XVII w.), złotnik toruński. W r. 1658 wzmiankowany był jako pracownik czasowy; od r. 1660 działał jako mistrz. Wykonywał, jak to zazwyczaj miało miejsce, przedmioty o kościelnym i świeckim przeznaczeniu: monstrancje, kielichy, relikwiarze, kufle, misy itp. Ze znanych dzieł P-a wymienić można kufel dekorowany alegoriami miesięcy kwietnia, maja i czerwca na tle krajobrazów (w Państwowych Zbiorach Sztuki na Wawelu), dwie misy ozdobione popiersiem Chrystusa z l. 1663 i 1671 (w Muz. Okręgowym w Tor.), monstrancję (uzupełnioną w XVIII/XIX w. w kościele parafialnym w Dębowej Łące koło Wąbrzeźna), kielichy mszalne znajdujące się w kościołach w Łążynie koło Bierzgłowa i Radzyminie koło Golubia-Dobrzynia oraz pacyfikały: w Czernikowie koło Lipna, Nowej Wsi Królewskiej koło Wąbrzeźna i Mogilnie. Wymienione prace wskazują na to, że P. swobodnie posługiwał się różnymi technikami i posiadał zdolności rzeźbiarskie, a co ważniejsze – nadążał za nowościami w dziedzinie stylu i dekoracji. W dziełach P-a dostrzegalne są też związki ze złotnictwem gdańskim. Na podstawie dobrze modelowanych popiersi Chrystusa na misach w Toruniu oraz figuralno-ornamentalnej dekoracji kufla na Wawelu można uważać P-a za jednego ze zdolniejszych złotników toruńskich czasów dojrzałego baroku. P. używał cechy imiennej z literami S P w dwóch połączonych kołach.
Czihak E., v., Die Edelschmiedekunst früherer Zeiten in Preussen, II Westpreussen, Leipzig 1908 s. 133; Katalog zabytków sztuki w Pol., XI z. 6 s. 43, z. 9, 16, 19; Kohte J., Verzeichnis der Kunstdenkmäler der Provinz Posen, Berlin 1896–7 I 137 IV 61; Myślińska J., Złotnictwo w zbiorach muzeum w Toruniu. Katalog, Tor. 1961 s. 18 rycina 3 i tablica z puncami złotników; Zbiory Zamku Królewskiego na Wawelu, W. 1975 s. 403 ilustr. 178; – Lepszy L., Złotnictwo w Polsce, Kr. 1933 s. 286; – WAP w Tor.: sygn. XIII, 5.
Jan Samek