Burzyński Tomasz, pułkownik W. P. Służbę wojskową rozpoczął od r. 1748 w regimencie buławy wielk. kor.; w r. 1756 jako unteroficer przeszedł do regimentu dragonii Potockiego, podczaszego lit.; r. 1773 został porucznikiem; w regimencie Potockiego miał bardzo dobrą opinię; w r. 1775 przeszedł do regimentu pieszego ostrogskiego, szefostwa Michała ks. Lubomirskiego, gdzie otrzymał od razu rangę kapitana i został dowódcą czwartej kompanii; wkrótce zaczął też pełnić funkcję »regiments-kwatermistrza«; w r. 1784 otrzymał patent na majorostwo. W r. 1789 regiment pieszy ordynacji ostrogskiej wcielono do dywizji ukraińskiej; w r. 1792 mianowano B-go podpułkownikiem; »każdą rangę od chorążego aż do majora płacił we wszystkich regimentach; za kompanię i majorostwo zapłacił 30 tys. złp., podpułkownikostwo wziął darmo«. Jako wachmistrz walczył w r. 1768 z hajdamakami i był ranny; w r. 1792 bił się dzielnie pod Zieleńcami, »swoich potrafił utrzymać w porządku pod gęstym ogniem, choć mu to łatwo nie przychodziło… w końcu B., mając wielu ranionych, sam kontuzjowany, ustąpił z resztą batalionu«; pod Dorohuskiem »na detaszowanej będąc komendzie i w ciągu ataku przez pięć godzin stracił tylko dwóch ludzi z komendy swojej, w nagrodę czego dostał od N. Pana krzyżyk z patentem drukowanym«. W r. 1793 sprawił w kompanii swojej, za własne pieniądze, utraconą w czasie wojny broń i lederwerki. Jako pułkownik w czasie insurekcji kościuszkowskiej walczył mężnie pod Dąbrowskim w obronie Warszawy, przy zdobywaniu Bydgoszczy i nad Pilicą.

Akta skarbowo-wojskowe i Komisji Wojskowej: Arch. Główne Akt Dawnych w Warszawie; Soplica (Wolański), Wojna polsko-rosyjska 1792 r., Kr. 1906, 210–11; Skałkowski, J. H. Dąbrowski, Kr. 1904, 86, 193, 221, 254, 313, 393.

Henryk Mościcki