Dunin Tomasz (1687–1757), jezuita. Wołyniak ur. 21 XII. Do zakonu wstąpił 28 XII 1702. Wykładał nauki filozoficzne w Lublinie i Lwowie przez lat 10, a teologię w Krakowie lat 2. Był dwukrotnie rektorem domu nowicjatu w Krakowie, dwukrotnie rektorem w Kaliszu, potem rektorem w Krakowie u św. Piotra i prowincjałem polskim od 28 X 1743 do 7 III 1747. Należał do najświatlejszych jezuitów pierwszej poł. XVIII w. Jako prowincjał położył wielkie zasługi dla naprawy szkół jezuickich. Ze względu na brak podręczników szkolnych, które zastępowano w szkołach nużącym dyktowaniem, polecił w r. 1744 drukarniom jezuickim w Kaliszu i Lwowie zorganizować wydawanie odpowiednich podręczników. Akcja ta wydała bardzo dobre skutki. Gdy w r. 1756 na kongregacji generalnej w Rzymie utworzona została tak upragniona przez polskich jezuitów polska asystencja, D. został wybrany w dniu 21 I pierwszym polskim asystentem. Zmarł 30 VIII 1757 w Rzymie.
Archiwum Tow. Jez. Pol.: tomy historii kolegiów, Catalogi breves et triennales; Bibl. Nar. rkp. lat. Q. XV, 401; Listy D-a do prowincji; Załęski, Jezuici w Polsce III i IV; Bednarski St., Upadek i odrodzenie szkół jezuickich w Polsce, Kr. 1933; Enc. Jezuitów.
Stanisław Bednarski
Powyższy tekst różni się w pewnych szczegółach od biogramu opublikowanego pierwotnie w Polskim Słowniku Biograficznym. Jest to wersja zaktualizowana, uwzględniająca publikowane w kolejnych tomach PSB poprawki i uzupełnienia.