Boduszyński Wojciech Jerzy (1768–1832), profesor medycyny, urodził się w Rzeszowie 22 IV, z ojca Michała i matki Teresy z Radawieckich. Ukończywszy trzyletnie studja filozoficzne we Lwowie, udał się do Wiednia na studja lekarskie, dokąd go pociągało głośne podówczas nazwisko Jana Piotra Franka. Po uzyskaniu w r. 1797 dyplomu doktora med. i po zwiedzeniu Czech, Węgier i Niemiec osiadł we Lwowie a potem w Przemyślu jako lekarz praktykujący. Był, zdaje się, pierwszym u nas lekarzem, który od r. 1801 stosował wobec swych pacjentów szczepienie przeciw ospie. W r. 1805 był lekarzem powiatowym w Tarnowie, skąd w r. 1811 powołano go na katedrę medycyny wewnętrznej, sądowej i historji medycyny w Uniw. Jag.; od r. 1817 objął wykłady patologji, farmakologji i higieny. W r. 1816 został protomedykiem Wol. M. Krakowa. Zmarł 22 VIII 1832.

Majer J., w »Roczniku Wydziału Lekarskiego«, Kr. 1843, VI 98–111 (z portretem); Wachholz L., Wiedeńczycy, Szkic histor., »Pol. Gaz. Lek.« 1932, nr 24 i 25. – Portret olejny przez J. Brodowskiego (1839) w Klinice Lekarskiej U. J.; Mycielski J., Katalog portretów… Uniw. Jag., Kr. 1913, nr 106).

Leon Wachholz