INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Zygmunt Skoczyński  

 
 
Biogram został opublikowany w latach 1997-1998 w XXXVIII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 
Skoczyński Zygmunt (1917–1964), inżynier elektryk, profesor Instytutu Elektrotechniki i Politechn. Warsz. Ur. 25 IX w Kijowie, był synem Stefana (1882–1934), inżyniera mechanika, w l. 1927–34 dyrektora Zakładów Mechanicznych i Odlewni Rohn, Zieliński i S-ka w Warszawie (od r. 1932 Zakładów Elektro-Mechanicznych Rohn-Zieliński S.A. Licencja Brown Boveri), i Haliny Haensel.
 
S. ukończył gimnazjum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie w r. 1935 i po odbyciu rocznej służby wojskowej wstąpił w r. 1936 na Wydz. Elektryczny Politechn. Warsz. Po wybuchu drugiej wojny światowej powołany do służby wojskowej w stopniu podporucznika, brał udział w obronie Warszawy; po kapitulacji stolicy został przez Niemców wywieziony do obozu jenieckiego w Woldenbergu (Dobiegniew). Koniec wojny zastał go w Lubece, skąd udał się do Włoch w poszukiwaniu matki, ale dowiedziawszy się o jej śmierci w obozie Ravensbrück, wyjechał do Anglii. Podjął w r. 1946 studia w uczelni prowadzonej przez Radę Akademickich Szkół Technicznych, a następnie w Battersea Polytechnic w Londynie. Po uzyskaniu absolutorium w grudniu 1947 powrócił do Polski.
 
Dn. 23 VI 1948 S. na podstawie nieopublikowanej pracy Teoria składowych symetrycznych i jej zastosowania, uzyskał dyplom inżyniera elektryka na Politechn. Warsz., gdzie już od lutego t. r. pracował na Wydz. Elektrycznym, początkowo w Katedrze Miernictwa Elektrycznego, a następnie w Katedrze Sieci Elektrycznych (przemianowanej na Katedrę Układów Elektroenergetycznych, 1958), potem na Katedrze Sieci i Układów Elektroenergetycznych (1962), kolejno jako kontraktowy starszy asystent, adiunkt, docent (od r. 1955) i profesor nadzwycz. (od r. 1963). Równocześnie od r. 1948 S. podjął pracę w Głównym Instytucie Elektrotechniki w Międzylesiu (od r. 1951 Instytut Elektrotechniki), gdzie pełnił funkcję kierownika działu naukowego (do r. 1950), kierownika Zakładu Energetyki (do r. 1958), następnie aż do śmierci zastępcy dyrektora do spraw naukowo-badawczych. S. zorganizował tam pracownię układów elektroenergetycznych; przy jego udziale powstała stacja wielkich mocy, zajmująca się m. in. badaniem prototypów łączników wysokiego napięcia, oraz dział techniki numerycznej wraz z ośrodkiem obliczeniowym, wyposażonym we własną maszynę cyfrową.
 
W działalności naukowo-technicznej S. zajmował się wprowadzaniem techniki analogowej do obliczeń sieciowych; z jego inicjatywy zbudowano w r. 1949 pierwszy w Polsce analizator sieciowy prądu stałego, pod jego kierunkiem dokonano pierwszych w Polsce analizatorowych obliczeń zwarciowych, a następnie na analizatorze prądu zmiennego obliczeń rozpływów mocy, równowagi statycznej i dynamicznej układu energetycznego. W r. 1952 za opracowanie analizatorów dla potrzeb energetyki otrzymał zespołową Nagrodę Państwową II stopnia. Brał udział w pierwszych w Polsce zwarciowych próbach sieciowych, w pracach związanych z projektami sieci 110 i 220 kv, kierował zespołem opracowującym projekt koncepcyjny Warszawskiego Węzła Energetycznego.
 
S. współpracował z Komitetem Nauki i Techniki jako członek Głównej Komisji Energetyki, był wiceprzewodniczącym Komitetu Elektrotechniki PAN (od r. 1963), członkiem rad naukowych Instytutów Energetyki i Elektrotechniki, przewodniczącym Komitetu XIII Międzynarodowej Komisji Wielkich Sieci Elektrycznych (CIGRE). Współpracował z Polskim Komitetem Normalizacyjnym. Był członkiem Zarządu Głównego (1962–4) Stow. Elektryków Polskich (SEP), sekretarzem jego Komisji Słownikowej i przewodniczącym Sekcji Przemysłu Elektrotechnicznego (1962–4).
 
S. był autorem Wstępu do teorii składowych symetrycznych (W. 1949) oraz ok. 20 artykułów przeważnie z zakresu układów energoelektrycznych, oporności, linii napowietrznych i maszyn synchronicznych oraz problemów technicznych rozdziału energii elektrycznych i międzynarodowej współpracy energetycznej. Publikował na łamach „Archiwum Elektrotechniki”, „Prac Instytutu Elektrotechniki”, ale najwięcej w „Przeglądzie Elektrotechnicznym” (członkiem jego Rady Programowej został tuż przed śmiercią). Wspólnie z Pawłem J. Nowackim opublikował książkę Zwarcia w wysokonapięciowych układach energoelektrycznych (W. 1954), za którą otrzymał w r. 1955 Nagrodę Państwową III stopnia. Przełożył czterotomowe dzieło energetyków amerykańskich „Przesył i rozdział energii elektrycznej” (W. 1951–2), za co otrzymał I nagrodę Państwowych Wydawnictw Technicznych za r. 1951. Zmarł 29 X 1964 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera D, rząd VI, grób 13/14). Był odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1961), Złotym Krzyżem Zasługi (1954), Złotą Honorową Odznaką SEP i Srebrną Odznaką Przodownika Pracy (1954).
 
W małżeństwie z Zofią z Temlerów, ekonomistką, filologiem romańskim, miał S. syna Jana, inżyniera mechanika.
 
 
 
Bibliografia publikacji pracowników Politechniki Warszawskiej 1915–1965, W. 1972; toż za l. 1944–74, W. 1975 cz. II; Adamowiczowa J., Nagrody Państwowe w latach 1948–1980. Informator, Wr. 1983; – Historia elektryki polskiej, W. 1974–7 I–III; Historia Stowarzyszenia Elektryków Polskich 1919–1959, W. 1959 (fot. zbiorowa); 75 lat Stowarzyszenia Elektryków Polskich 1919–1994, W. 1994 s. 123, 126; 150 lat wyższego szkolnictwa technicznego w Warszawie 1826–1976, W. 1979; Zarys historii Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej 1921–1981, W. 1983 s. 134, 162, 165, 187, 192, 216–17 (fot.); – „Przegl. Elektroenergetyczny” 1965 z. 3 s. 104–5 (wspomnienie pośmiertne, fot.); „Przem. Metalowy” 1934 nr 4 s. 25 (dot. ojca S-ego, jego fot.); – Nekrologi z r. 1964: „Tryb. Ludu” nr 302, 303, „Tyg. Powsz.” nr 50, „Życie Warszawy” nr 262, 263; – Arch. Politechn. Warsz.: sygn. 2053 (teczka osobowa, fot.); Instytut Elektrotechniki w Międzylesiu, Dział Kadr: sygn. 2068 (teczka osobowa); – Informacje Zofii Skoczyńskiej-Temler z W.
 
                                                                                                                                                                                                                                         Józef Piłatowicz
 
 
 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Leon Kozłowski

1892-06-06 - 1944-05-11
premier II RP
 

Leon Wasilewski

1870-08-24 - 1936-12-10
działacz PPS
 

Kazimierz Władysław Kumaniecki

1880-06-26 - 1941-07-01
prawnik
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Kazimierz Serocki

1922-03-03 - 1981-01-09
pianista
 

Witold Pogorzelski

1895-10-13 - 1963-01-03
matematyk
 

Stefan Kirtiklis

1890-01-08 - 1951-06-24
wojewoda pomorski
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.