Długosz Jan młodszy, kanonik krakowski (1471), syn Jana, starosty korczyńskiego, trzeci z Janów, nie odegrał ani w części tej roli, jaka przypadła starszemu bratu. Podobnie jak historyk kształcił się Jan w szkołach parafialnych w rodzinnych wsiach; przed r. 1442 bawił już w Gnieźnie jako kleryk i notariusz publiczny «imperiali auctoritate«, by w r. 1447 zapisać się na Wszechnicę Jagiellońską. Na studiach nie bawił długo i żadnego stopnia naukowego nie uzyskał. Dzięki protekcji brata utorowaną miał drogę do dostojeństw kościelnych. Po starszym Janie wziął w r. 1449 probostwo w Kłodawie, dzięki jego zabiegom wszedł do kapituły krakowskiej przed 15 II 1453. Nie odznaczył się kanonik żadnym głośniejszym czynem; życie zbiegło mu na normalnych zajęciach członka kapituły; w sprawach administracji rodzinnymi dobrami zastępował brata, lecz nie ma najmniejszego śladu, by ten powoływał go do pomocy w sprawach publicznych. Był Jan tylko satelitą wielkiego historyka i z nim też dzielił dolę i niedolę, gdy starszy z braci popadł w niełaskę królewską. Zmarł D. w r. 1471 (we wrześniu lub październiku).

Bobrzyński M. i Smolka St., Jan Długosz, Kr. 1893; Acta capit.

Karol Piotrowicz