Adam (um. 1596), malarz warszawski, pojawia się w Aktach Starej Warszawy w r. 1588–96. W r. 1588 był rajcą przedmieścia Freckiego, w r. 1591 został potwierdzony w tej godności. Testament A. obok spisanego po śmierci inwentarza, jest jedynem źródłem do poznania twórczości jego. Wykonywał na zamówienia ołtarze i obrazy, nieokreślone bliżej roboty dla kasztelana liwskiego w Mniszewie, oraz jakieś prace malarskie, może polichromję, w kaplicy kościoła bernardynów warszawskich. Przed śmiercią wyzwolił dwóch uczniów, Stanisława i Matysa, na towarzyszy. Umierając, zostawił pewną ilość obrazów olejnych, prawdopodobnie własnego pendzla, trzy oznaczone są jako »malowanie niemieckie«. Inwentarz wymienia ponadto »rozmaite konsty na płótnie, ksiąg sześcioro rozmaitych, konsty w nich malowane, skrzynia z rozmaitemi obrazy papirowemi kunstami, których w liczbie 370«. Wdowa po nim, Agnieszka, wyszła w r. 1606 zamąż za Matysa Dedyńskiego, malarza, który jest może identyczny z wyżej wymienionym Matysem, wyzwolonym uczniem Adama.

Rastawiecki, Słownik malarzów pol., Ill, 105– 106; Akta radzieckie Starej Warszawy X, 153; XI, 66–67; XII, 34; XVI, 407; XVII, 216.

Witold Kieszkowski