Edelstein Aleksander (1840–1863), powstaniec. Urodził się w Łomży jako syn tamtejszego lekarza, wyzn. mojżesz. Studiował na Uniwersytecie w Kijowie medycynę, skąd przeniósł się do Akad. Medycznej w Warszawie. Ożywiony duchem patriotycznym, uczestniczył w manifestacji 27 lutego 1861, w której został pokaleczony pałaszem. Po wybuchu powstania zbrojnego zaciągnął się w szeregi oddziału Mierosławskiego, a następnie Mielęckiego, walcząc w bitwach pod Krzywosądzą, Nową Wsią, Biniszewem i pod Garczyńskim w przegranej pod Dobrosołowem (12 III 1863). Schroniwszy się w Poznańskie, nie uniknął więzienia w Poznaniu, skąd jednak zdołał uciec. E. był typem powstańca nie zrażonego przeciwnościami partyzanckiej walki, lecz wierzącego w zwycięstwo. Za waleczność awansowany na rotmistrza, bił się w oddziale Bończy pod Przedborzem, Rudnikami i Górami (18 VI 1863). Po śmierci tegoż zaciągnął się do oddziału Chmieleńskiego. Dowodził trzecim szwadronem jazdy. Lubiany przez kolegów dla swego dowcipu i dobrego humoru. Zginął pod Sprową (4 XII 1863), pochowany w Pińczowie na cmentarzu katolickim.

Kolumna, Pamiątka dla rodzin polsk., cz. II; Krzywda (Rzewuski), Wspomnienia obozowe, Lw. 1883; Zieliński S., Bitwy i potyczki s. 183–4.

Justyn Sokulski