INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Aleksander Izenszmid-Milbitz  

 
 
1800-08-20 - 1833-06-17
Biogram został opublikowany w latach 1962-1964 w X tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Izenszmid (Izenschmidt, Izensmid) -Milbitz Aleksander (1800–1883), powstaniec 1831 r., generał w służbie włoskiej. Ur. 20 VIII w Kurszanach w pow. wiłkomierskim, był synem Aleksandra i Karoliny z Kossowskich. W r. 1816 wstąpił na ochotnika do pułku wołyńskiego jazdy w korpusie litewskim, gdzie po 10 latach dosłużył się stopnia kapitana. Wziąwszy dymisję w r. 1829, został nadleśnym lasów rządowych w Wiłkomierzu. Przystąpił do powstania listopadowego, sformował ze służby leśnej jazdę w swym powiecie i stanął na jej czele. Bił się pod Prestowianami i Powendeniem; dwukrotnie ranny, przekroczył granicę pruską z korpusem Giełguda jako major 6 p. strzelców konnych. Stopień podpułkownika i krzyż oficerski wpisano mu do stanu służby po zakończeniu kampanii.

W r. 1832 I. należał w Avignon do Rady Zakładowej jako gorliwy stronnik partii wojskowej, tzw. patrontaszy. W r. 1833 zaciągnął się do Legii portugalskiej, organizowanej przez gen. Bema. Po rozchwianiu się tego przedsięwzięcia osiadł w Paryżu i w l. 1838–40 uczęszczał do Szkoły Górniczej, a w 1842–3 jako ekstern do Szkoły Sztabu Generalnego. Zarobkował grywając wieczorami w orkiestrze teatralnej. W tym czasie zbliżył się do gen. Rybińskiego i w r. 1840 złożył na jego ręce 2 memoriały dla rządu francuskiego o możliwościach powstania na Litwie. W r. 1848 występował w roli szefa sztabu przy Rybińskim jako fikcyjnym «wodzu» armii polskiej; z tego tytułu prowadził rokowania z rządami tymczasowymi w Mediolanie i Wenecji o utworzenie legionu polskiego we Włoszech. W kwietniu 1849 r. wstąpił w służbę Republiki Rzymskiej, objął dowództwo 4. brygady piechoty i bił się u boku Garibaldiego pod Velletri. W obronie Rzymu odznaczył się przy Ponte Molle i Monti Parioli; awansował też na generała brygady.

Po kapitulacji Rzymu objął dowództwo nad ostatkami Legionu Mickiewicza i drogą morską udał się z nimi do Grecji w złudnej nadziei przedostania się na Węgry. Bawiąc w Atenach zabiegał o wsparcie dla internowanych legionistów, utrzymywał się zaś jako dyrektor założonej przez siebie ujeżdżalni. W r. 1852 został wydalony z Grecji na żądanie posła rosyjskiego. Osiadł na Malcie, gdzie ożenił się z Różą de Briffa i trudnił się podobno handlem. W r. 1854 wyprawił się do Salonik z myślą odegrania jakiejś roli w wojnie krymskiej, ale rychło wrócił na Maltę. W r. 1859 szukał na próżno służby w armii sardyńskiej. Dn. 13 VII 1860 r. stawił się w Palermo do dyspozycji Garibaldiego. Mianowany dowódcą 16 dywizji, odbył kampanię neapolitańską, broniąc m. in. pozycji S. Maria di Capua w toku bitwy nad Volturno. W r. 1862 przeszedł do armii włoskiej w randze generała-majora; odznaczony wielu orderami, przeniesiony został w stan spoczynku w r. 1871. We Włoszech używał przeważnie nazwiska Milbitz; podawał się różnymi czasy za hrabiego lub barona. Zmarł w Turynie 17 VI 1883 r. Córka Aleksandryna przekazała jego papiery (m. in. dziennik kampanii 1860 r.) do miejscowego archiwum.

 

Lewak – Więckowska, Zbiory B. Rap. Katalog.; – Colombo A., Il Generale A. I. de Milbitz nel Risorgimento Italiano, VII Congrès Intern. des Sc. Hist., Résumés, W. 1933 I 213 n.; Frejlich J., Legion jen. J. Bema, W. 1912 s. 117; Gadon L., Emigracja polska, Kr. 1902 III; Mickiewicz W., Mémorial de la Légion polonaise de 1848, Paris 1910 III 311–403, 430 n.; Przewalski S., Gen. Maciej Rybiński, Wr. 1949; – Krosnowski A., Almanach de l’émigration polonaise, Paris 1846; Wrotnowski F., Zbiór pamiętników o powstaniu Litwy w r. 1831, Lipsk 1875 s. 123; – Muz. Mickiewicza w Paryżu: rkp. 866, 871, 874, 1035; B. Ossol.: rkp. 3808; B. Pol. w Paryżu: rkp. 470.

Stefan Kieniewicz

 
 

Powiązane artykuły

 

Księstwo Warszawskie

Po pokonaniu – w grudniu 1805 roku – armii austriacko-rosyjskiej pod Austerlitz (Sławkowo na Morawach) cesarz Napoleon I zawarł pośpiesznie pokój z Austrią, rezygnując z kontynuowania......

Powstanie Kościuszkowskie

Insurekcja kościuszkowska rozpoczęta 24 marca 1794 roku, zakończona 16 listopada 1794 roku, to powstanie narodowe początkowo przeciwko Rosji, później także skierowane przeciwko Prusom. Jedno z najbardziej......

Bitwa Pod Racławicami, 4 kwietnia 1794 r.

24 marca 1794 roku na rynku krakowskim ogłoszony został „Akt powstania obywatelów mieszkańców województwa krakowskiego”, dający początek powstaniu kościuszkowskiemu, jednemu z przełomowych......
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Jędrzej Śniadecki

1768-11-30 - 1839-05-11
chemik
 

Piotr Wysocki

1797-09-10 - 1875-01-06
spiskowiec
 

Antoni Brodowski

przed 26 grudnia 1784 - 1832-03-31
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Karol Różycki

1789-11-05 - 1870-09-12
pułkownik
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.