INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu

Daniel Rostkowski  

 
 
1800-01-03 - 1881-06-03
Biogram został opublikowany w latach 1989-1991 w XXXII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Rostkowski Daniel (1800–1881), powstaniec 1830/31 r., emigrant, bibliotekarz Czartoryskich. Ur. 3 I w Janikowie w obwodzie radomskim w rodzinie szlacheckiej, był synem Antoniego i Salomei z Cebulskich.

Do służby wojskowej R. wstąpił w r. 1816. Dn. 11 IV 1817 został podoficerem w 4 p. strzelców pieszych, 21 VIII 1818 awansował na podchorążego, a 21 XI 1818 na stopień starszego sierżanta w tymże pułku. Dn. 19 IX 1827 otrzymał prawo noszenia srebrnego feldcechu. Dn. 24 I 1831 został awansowany na podporucznika w 2 p. p. woj. krakowskiego, a 30 VII 1831 na porucznika i adiutanta w 10 p. p. liniowej. Dn. 3 X przedstawiony został do awansu na kapitana. Walczył w bitwach pod Wronowem (17 IV), Kazimierzem (18 V), w obronie Warszawy (6 i 7 IX) w potyczkach pod Gniazdkowem i Nasiłowem. Był ranny w lewą nogę i stracił lewe oko. Za obronę Woli otrzymał Złoty Krzyż Virtuti Militari (15 IX 1831).

Wraz z 10 p. p. liniowej przekroczył 5 X 1831 granicę pruską. Po kwarantannie wyjechał do Francji. Skierowany został do zakładu wojskowego w Avignon. Dn. 26 VIII 1832 podpisał rezolucję potępiającą napaść na płk. Feliksa Breańskiego na tle nieporozumień między emigrantami a 19 XII t. r. manifest przeciwko Komitetowi Narodowemu Polskiemu. Po rozwiązaniu zakładu, chory 19 V 1833 znalazł się w szpitalu w Montpellier. Dn. 20 X 1833 udał się z żoną do Gueret (dep. Creuse), by później wyjechać do Tulle (dep. Corrèze). Skromny żołd nie wystarczał na koszty leczenia, zmuszając do zaciągania pożyczek. W kwietniu 1835 starał się z żoną o przeniesienie do Tuluzy, by tam kontynuować leczenie. Dn. 20 IV 1836 otrzymał pozwolenie na pracę w Lapleau (dep. Corrèze) jako dróżnik na drodze z Marcillac do Lapleau. Do r. 1848 pracował jako pikier 1 kl. w Service des Chemins Vicinaux de Grande Communication w Tulle.

R. był zwolennikiem Adama Jerzego Czartoryskiego, od 25 VI 1845 członkiem Tow. 3 Maja w Tulle. Od 1 VIII 1848 pracował w biurze Hotelu Lambert. Z chwilą zorganizowania w Paryżu biblioteki i archiwum Czartoryskich R. został bibliotekarzem i konserwatorem zbiorów rękopiśmiennych. Uporządkował kancelarię osobistą Władysława Czartoryskiego oraz papiery Tow. 3 Maja. W l. 1852–5 był wraz z Ludwikiem Zwierkowskim sekretarzem W. Czartoryskiego. We wrześniu 1855 objął stanowisko «ekonoma» w Wyższej Szkole Polskiej przy Boulevard Montparnasse 68, przy dyr. Juliuszu Jedlińskim zajmował się sprawami budżetowymi i gospodarczymi szkoły.

R. nie cieszył się dobrą opinią wśród emigracji, m. in. we wrześniu 1854 oskarżony został o deprawowanie małoletnich dziewcząt. Oddalony ze służby, jak pisał «przez intrygi zawistnych ludzi», wyjechał do Aniche (dep. Nord), gdzie zamieszkał w domu dyrektora pobliskiej cukrowni, dawnego kolegi z 10 p. p. liniowej Rocha Rysińskiego. Dzięki jego poparciu znalazł pracę w miejscowej hucie szkła jako buchalter, jednak ze względu na zły stan zdrowia szybko ją przerwał. Opuszczając Paryż otrzymał od W. Czartoryskiego jednorazową zapomogę w wysokości 500 fr. Później żył wraz z żoną z zapomóg rządowych i pomocy emigrantów. W r. 1876 bezskutecznie starał się o przyjęcie do Zakładu Św. Kazimierza. Dn. 1 I 1878 napisał list do żony prezydenta Republiki Francuskiej E. Mac-Mahona przedstawiając krytyczną sytuację materialną swoją i żony. Na starość stracił wzrok, był obłożnie chory. Zmarł 3 VI 1881 w Aniche i pochowany został na miejscowym śródmiejskim (dawnym) cmentarzu.

Z małżeństwa z Józefą 1. v. Kluczycką R. dzieci nie miał.

Starszy brat R-ego Adam (1797–1831) był porucznikiem 4 p. strzelców pieszych, adiutantem batalionu, ranny w bitwie pod Grochowem, odznaczony 9 III Złotym Krzyżem Virtuti Militari, zmarł z odniesionych ran w szpitalu Św. Krzyża w Warszawie.

 

Bartkowski J., Spis Polaków zmarłych w Emigracji od roku 1831, w: Mater. do biogr., geneal. i herald. pol., VII/VIII; Księga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny… oficerów, podoficerów… Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych, Lw. 1881; – Bielecki R., Zarys rozproszenia Wielkiej Emigracji we Francji 1831–1837, W.-Ł. 1986; Buczek K., Z przeszłości Biblioteki XX. Czartoryskich, „Przegl. Bibliot.” R. 10: 1936 s. 193; Ekielski J., Fundacja Pelagii Russanowskiej, Miejsce Piastowe 1931 s. 107–8; – Krosnowski, Almanach hist., I–III; Potrykowski J. A., Tułactwo polskie we Francji, Kr. 1974 II; Rys ogólny jednorocznych dziejów tułactwa polskiego w Zakładzie Awiniońskim od lutego 1832 do lutego 1833 [b. m. r. w.]; – Arch. Départamentales du Nord w Lille: M 142/22; Arch. Départamentales de L’Herault w Montpellier: 44 M 57*; Arch. Départamentales de Vaucluse w Avignon: sygn. 4 M 199; Arch. de France w Paryżu: AJ 15 4228; Arch. Municipales d’Aniche; B. Czart.: sygn. 5610, Ew. 1173, 1230, 1232, 1360, 1514, 1561, 1930, 1983; B. Kórn.: sygn. 2408, BPP 387, 511, 557, 574; Muz. Adama Mickiewicza w Paryżu: sygn. 1062; – Kartoteka oficerów WP 1815–1831 Zbigniewa Zacharewicza z Kr.; – Informacje Henri Musielaka z Aniche (Francja).

Janusz Pezda

 

 
 

Powiązane artykuły

 

Obrona Warszawy w 1831 r.

Powstańcy i cywile opanowali miasto już 30 listopada 1830 r. Namiestnik carski i garnizon rosyjski ewakuował się. Warszawa stała się centrum polityczno-administracyjnym i wojskowym powstania listopadowego,......
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 

Postaci powiązane

   
 

Postaci z tego okresu

 

w biogramy.pl

 

Leon Misiołek

1860-02-08 - 1926-12-25
senator II RP
 

Zdzisław Piotr Jasiński

1863-01-18 - 1932-11-18
malarz
 
więcej  

Postaci z tego okresu

 

w ipsb

 

Roman Damian Sanguszko

1832-10-17 - 1917-11-01
kolekcjoner
 

Andrzej Hławiczka

1866-05-03 - 1914-07-10
nauczyciel muzyki
 
więcej  
  Wyślij materiały Wyślij ankietę
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.