INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY INTERNETOWY POLSKI SŁOWNIK BIOGRAFICZNY
iPSB
  wyszukiwanie zaawansowane
 
  wyszukiwanie proste
 
Biogram Postaci z tego okresu
 Feliks Bachowski      Feliks BACHOWSKI - Divini Amoris Svavitates Sev Theologia Mystica, Kraków 1682 - depozyt w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie - źródło kopii cyfrowej: POLONA.pl - rubrykacja PPB.

Feliks Bachowski  

 
 
Biogram został opublikowany w 1935 r. w I tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Bachowski Feliks, kustosz kolegjaty w Ołyce, proboszcz w Kazimierzowie. Bliższe szczegóły odnoszące się do jego życia nie są znane. Przed r. 1652 został on z ramienia kapituły ołyckiej proboszczem w miasteczku podupadłem Kazimierzowie, zniszczonem napadami kozacko-tatarskiemi. B. dysponując dochodami z pięknej wsi Jabłonki, postanowił odbudować zniszczony w r. 1665 przez Kozaków kościół. Za jego więc staraniem wzniesiono murowaną kaplicę (1670), a celem jej przyozdobienia B. sprowadził z Łucka Antoniego Samołowca, malarza, który skopjował obraz Matki Boskiej, znajdujący się w skarbcu Radziwiłłów w Ołyce, przywieziony według tradycji z Palestyny przez Radziwiłła Sierotkę. Obraz ten ukończony w r. 1671 zasłynął wkrótce jako cudowny wizerunek M. B. Kazimierzowskiej, ściągając liczne rzesze pątników. W spuściźnie literackiej pozostawił B. kazanie Miłość Boża na dzień św. Maryey Magdaleny (1676) z dołączonym życiorysem świętej; nieprzedstawiające większej wartości, Divini amoris suavitates seu theologia mystica (1682), oraz dziełko Mąż doskonały z Platonowych reguł od Epikteta zebrany (1652). Tłumaczenie to niezupełnie odpowiadające oryginałowi filozofa stoickiego Epikteta, posiada pewną wartość spowodu oryginalnego ujęcia przez B-ego, który tekst starożytny rozszerzył przykładami polskiemi i ruskiemi, o Dymitrze, »Wituldzie« i Jagielle, »co jeszcze w baranich kożuchach chodzili«, o ks. ruskim »Świdrygale«, który w Wołoszech siedm lat pasł cabany i z »księcia był skotopas«. Nie zapomniał tłumacz o Popielu i myszach, o Konarskim, co przy grze w kości Kazimierza Sprawiedliwego spoliczkował, o Bolesławie, co »stąd wstydliwym go zwano, bo zmarły nie dał się myć, by go nie widziano«. Cytuje i inne przykłady z dziejów powszechnych np. o sułtanie Saladynie i Wallensteinie. W r. 1682 wyszło drugie tłumaczenie Epikteta, co świadczyć może o pewnej jego poczytności.

 

Estr.; Bruckner A., Studya nad literaturą wieku XVII, Rozpr. Wydz. Filolog, t. 57, s. 51–2, Kr. 1919; Słownik Geograficzny, t. III, pod »Kazimirka«.

Stanisław Szczotka

 
 

Chmura tagów

TAGI

Za pomocą tagów oznaczamy powiązania tematyczne postaci. Pozwalają one eksplorować serwis wg wybranych przez redakcję najważniejszych tematów dla danej postaci.

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Mecenas
 
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.