Michałkiewicz Jerzy Władysław h. Kościesza (zm. 1666), porucznik i pułkownik wojska W. Ks. Lit., działacz konfederacki. Wg Kojałowicza wywodził się z rodziny osiadłej w woj. połockim. Służbę wojskową rozpoczął najpóźniej w r. 1648. W sierpniu t.r. wiózł kopie ze Lwowa dla chorągwi husarskiej Krzysztofa Paca, chorążego wielkiego W. Ks. Lit. W czasie kampanii 1655 r. dowodził jako porucznik jedną z chorągwi kozackich Zygmunta Adama Słuszki, chorążego nadwornego W. Ks. Lit. Chorągiew ta wchodziła w skład pułku Słuszki, który 11 XI t. r. przyłączył się do dywizji sapieżyńskiej, uzyskując w zamian udział w dobrach Janusza Radziwiłła, nadanych przez króla Jana Kazimierza wojsku skonfederowanemu w Wierzbłowie. M. przystąpił następnie do konfederacji tyszowieckiej (29 XII 1655), a w tydzień później (6 I 1656) otrzymał w Łańcucie za zalecone przez hetmana Pawła Sapiehę «merita … od początku zaraz wojny i dotąd» wsie: Januszpole, Orzeszkowicze i Szewernicze, oderwane od starostwa borysowskiego, pozostającego dotąd we władaniu Janusza Radziwiłła. Dn. 17 V 1657 podpisał M. w Prużanie instrukcję wydaną przez chorągwie starego zaciągu, z dywizji prawego skrzydła wojska lit., posłom wysłanym przez wojsko do króla Jana Kazimierza w związku ze sporem toczonym z Bogusławem Radziwiłłem o dobra Janusza Radziwiłła.
Na przełomie r. 1657 i 1658 otrzymał M. urząd podczaszego rzeczyckiego; nie utrzymał się jednak przy nim, gdyż godność tę objął Stefan Szpilewski, towarzysz królewskiej chorągwi husarskiej. Od swego pułkownika i rotmistrza Z. A. Słuszki, mianowanego w lutym 1658 starostą rzeczyckim, otrzymał w t. r. stanowisko podstarościego rzeczyckiego. Po opanowaniu przez wojsko lit. okolic Borysowa objął M. 30 VIII t. r. w posiadanie nadane mu trzy wsie starostwa borysowskiego. Po kapitulacji Kuldyngi (19 IX 1659), gdy żołnierze dywizji prawego skrzydła wojska lit., przebywający w Kurlandii, zawiązali konfederację, domagając się zaległego żołdu, M. został, wraz z por. Jerzym Galińskim, wysłany przez nich do Gdańska do króla Jana Kazimierza. W czasie wypełniania tej misji obaj niefortunni wysłańcy dostali się do niewoli szwedzkiej, z której wyswobodził ich Jerzy Lubomirski, hetman polny kor., wymieniając ich w marcu 1660 na kilku Szwedów przebywających w niewoli polskiej.
W początkach grudnia 1663 M. wyprawiony został przez Pawła Sapiehę na czele pułku, którym dowodził wspólnie z Samuelem Kmicicem, pod Smoleńsk. Podjazd podszedł pod mury miasta, po czym zdobył fortecę Jelno i omalże nie opanował Dorohobuża, a następnie wtargnął na 20 mil w głąb ziem rosyjskich i po spustoszeniu ich powrócił z łupami i bydłem do obozu. Po ukończeniu działań wojennych powierzono M-owi ponownie sprawę prowadzenia pertraktacji w imieniu wojska starego zaciągu z księciem Bogusławem Radziwiłłem. Sam książę prosił polnego hetmana Michała Paca o wyznaczenie Kazimierza Chwaliboga Żeromskiego, stolnika wileńskiego, i M-a komisarzami do weryfikacji szkód poczynionych przez wojsko w jego dobrach. Wkrótce potem wyruszył M. do ks. Bogusława Radziwiłła jako poseł wojskowy, prowadził z nim rokowania 17 i 18 VII t. r. W nagrodę za swe usługi dla księcia otrzymał od niego 19 VII nadanie kilku wsi pozostających w posiadaniu Bogusława Radziwiłła jako uposażenie koniuszego W. Ks. Lit. Szybką karierę M-a wojskową i majątkową przecięła przed 22 IX 1666 śmierć. Dnia tego Jerzy Hlebowicz objął trzy wsie starostwa borysowskiego należące dotąd do M-a, o które toczył następnie z wdową po nim proces. Była nią zapewne córka Stanisława Zajęczyńskiego z Grodzieńskiego. Córką M-a była Katarzyna, żona Stanisława Pilchowskiego, wojskiego liwskiego, wdowa w r. 1721. Synami jego byli zapewne Piotr, regent grodzki kowieński, i Jan, elektorzy w r. 1697.
Kojałowicz, Compendium, s. 100; Niesiecki, X 28; Uruski, X 360, 362; – Codello A., Konfederacja wojskowa na Litwie w latach 1659–1663, Studia i Mater. do Hist. Wojsk., W. 1960 VI cz. 1 s. 22 (mylne informacje); – Diariusz J. A. Chrapowickiego, (w przygot., pod 5 IV 1660, 23 IX i 1 XI 1666 oraz 8 III 1667); Diariusz M. Obuchowicza, w: Pamiętniki historyczne, Wil. 1859 s. 68; Pamiętniki Maskiewiczów, Wr. 1961 s. 255; – AGAD: Arch. Nieborowskie Radziwiłłów nr 17 (Diariusz własnoręczny ks. B. Radziwiłła, s. 230), Arch. Radziwiłłów dział II teka 10 nr 1326, dział V teka 201 nr 9646, obw. II i teka 335 nr 13868; Arch. Państw. w Kr.: Zbiór Rusieckich, rkp. 70/39; B. Narod.: rkp. 3092 K. 45v.; Centr. Gosud. Arch. Drevnich Aktov: fond 389 I A Księga Zapisów 130 fol. 167–167v. i 131 s. 210–211 (Metryka Litewska).
Tadeusz Wasilewski